Bebeğine kavuşmayı bekleyen tüm annelere selamlar. Nasıl geçtiğini anlayamadığım anneliğimin 20. gününün sonunda hikayemi yazmaya vakit bulabildim. Başından beri çok uzakmış, hiç doğurmayacakmış gibi hissetsem de şuan oğlum yanımda uyuyor bu dünyanın en güzel hissiymiş.
Hamileliğim orta zorlukta geçti diyebilirim, 6. Ay itibariyle başlayan kaburga ve sırt ağrısı beni en çok zorlayan şey oldu. 8.aya kadar bu ağrıları çektim,sonra bir anda kesildi ağrılarım. Bir de 36.haftada bebeğimin haftası geri çıkmaya başlamıştı ultrasonda. Bu benim bayağı canımı sıkmıştı ama sonra düzeldi. Bebeğim 3100 gram doğdu 😊
En baştan beri vajinal doğum yapmak istiyordum, bu doğum şeklinin kadın bedenine, yaradılışımıza en uygun doğum olduğuna inanıyorum ve sezaryeni zorunlu olmadıkça istemediğimi söylüyordum.
- Haftadan beri nst de ufak ufak Sancılarımın çıkmaya başlaması da normal doğum yapabileceğime olan inancım yükseltmişti. Her gelen ağrıda saatlere bakıp acaba mı diyordum :) İlk çatı kontrolümü 38+5 te oldum, doktorum çatımın çok geniş olmadığını ama normal doğuma engel bir darlığımın da olmadığını söylemişti. Bundan sonra 2 günde 1 açıklık kontrolü olarak devam ettik. 39+2 de doktorum artık suyumun kritik seviyede olduğunu sık kontrol ile 40.haftayı doldurmamı bekleyeceğimizi söyledi. Her gün kontrol için doktora gittim geldim. 40+0 gecesi sabaha kadar düzensiz beni uyutmayan ağrılarım oldu. O günkü kontrolde nst de Sancılarım artık düzensiz doğum sancılarına dönmüştü ve ben corona virüs dolayısıyla artık daha da fazla beklemek istemediğim için kendi isteğimle yatış istedim. Bir an önce doğum yapıp evimize dönüp daha da dışarı çıkmamayı istiyordum. Doktorum da bugün seni sürekli takip edelim, sancıların başlamazsa yarın suni ile başlatırız doğumu dedi. İyiki de o gün yatış yapmışım çünkü tüm hastane odaları virüs dolayısıyla devlet hastaneleri hamile kabul etmediği için doluydu. Sonraki günü beklesem hastanede oda kalmayacaktı 🤦🏻♀️ Ama özel hastanede olmama rağmen yalnızca odaya 1 kişi almaları benim moralimi düşürmüştü. Yanımda annemi istedim, eşim içeri giremedi. O gün nst ile sürekli Sancılarım takip edildi ama hayal ettiğim gibi kendi Sancılarım gelmedi. Sonraki gün sabah 7 de suni sancı verilmeye başlandı düşük doz ile. Sabah 9 da doz arttırıldı ve benim Sancılarım saat 10 da düzene girdi. Nst de artık 10 dk da 3 4 büyük sancım geliyordu. Bu arada sürekli açıklığıma bakılıyor ama hiç bir ilerleme olmuyordu. Saat 12 de doktorum geldi ve açıklığımın olmaması normal mi diye sorduğumda ilk doğumlar yavaş ilerler. Bundan sonra açılma bekliyoruz, saat 2 de açılmanın başlaması gerekiyor dedi ve gitti. Artık Sancılarım nst de 130 u buluyor maksimum seviyede ama ben bir tuhaflık olduğunu düşünüyorum. Çünkü ağrılar çok hafif hafif vuruyor. Ben sürekli artacak dayanamayacağım bir ağrı bekliyorum ama saatler geçiyor ağrılarım artmıyor. Yani acısa da öldürmüyor 😅 saat 2 de gelen ebe bile halime şaşırdı bu sancılara sen nasıl dayanıyorsun diye. Yan odadan çığlık sesleri geliyor o hamilenin senin sancının yarısı kadar sancısı var dediler bana tabi ben gitgide normal doğum yapabileceğime inancımı yitirdim. Saat başı açıklık kontrolü için gelen ebe açılma yok dedikçe moralim daha da bozuluyordu. Saat 6da yanıma gelen doktorum da duruma şaşırsa da suniye devam edelim saat 10 a kadar bekleyelim eğer ilerleme olursa sabahı bekleriz, ilerleme hala olmazsa sezaryene alalım dedi. Artık o saatten sonra akışına bıraktım herşeyi ama ağrılarım artacağına gitgide azalıyordu. Saat 9 da gelen ebe açıklık yok, doktorunla konuştuk seni daha fazla yormayalım sezaryenle bebeği alalım dediler ben de artık kabul ettim. Sezaryenin ilerleyişini zaten biliyorsunuz çok fazla anlatmak istemiyorum. Saat 10 da bebeğim doğdu, ilk baktığım şey saçları var mı oldu 😁 saçlı bebelere bayılırım ve saçlı bir bebem oldu 😁 Ama sezaryen bana çok zor geldi kızlar. Çıkınca uyuşukluğum geçince ağladım resmen. Bence sezaryen zorunlu olmadıkça tercih etmeyin derim.
Ben hep kendimi sancılara dayanamayacağım diye düşünüp motive etmeye çalıştım gebelik dönemim boyunca ama hikayem hiç tahmin ettiğim gibi olmadı. Açılmam yavaş ilerleyecek ama ben da yanacağım, 4cm den sonra epidural olacağım filan diye plan yapıyordum 😊 Resmen beklemediğim yerden geldi sınav 😂 Anladım ki biz istediğimiz kadar plan yapalım, nasipte ne varsa o oluyor. O yüzden kendinizi bir doğum şekline odaklamayıp akışına bırakmanızı tavsiye ederim.
Hikayeye başlarken 20.gün demiştim ama hikayeyi bitirene kadar 12 gün geçmiş. Bebek bakımı doğumdan çok daha zormuş. Ben hep doğuma odaklı araştırmalar yapmıştım, bol bol okumuştum. Sizlere önerim bebeğiniz doğmadan bebek uykusu, emzirme ile ilgili gerekli araştırmaları yapmanız. Zira bebek doğduktan sonra pek vakit bulamıyoruz.
Hepinize sağlıklı güzel doğumlar diliyorum, sağlıkla bebeklerinizi kucağınıza almanız dileğiyle.