Evettttt sevgili anneler anne adayları, doğum sancılarımı anlamıyorum vs vs derken doğumum sokak yasağında geldi çattı.
12 Nisan bende sanki hiç bitmeyecek bir enerji yüklenmiş gibi hissediyordum temizliğimi yemeğimi yaptım bütün işleri bitirdim, gece uykum gelmek bilmedi karnımda ki yaramaz otursam yatsam kalksam hiç bir şekilde rahat vermiyordu.
Benim de uyumaya hiç niyetim yoktu, malum sokağa çıkma yasağı olunca da evde ki herkes ayaktaydı sabaha karlı herkes uyku için dağılmaya başladı. Derken bende uyumaya çalışmak için 4:45 de yatağıma girdim bir sağa dön bir sola dön yaramaz rahat vermemeye devam ediyordu derken hareketlerinin azaldığını fark ettim.
Sonra beni bir uyku bastırdı, oturduğum yerde uyumuşum çişim geldi sanıp yarım saat sonra yatağımdan kalktım ben lavaboya gidene kadar çişimi altıma kaçırdığımı düşünüp ağlamaya başladım görümceme seslendim derken altıma kaçırdığım sandığım şeyin suyum olduğu geldi aklıma saniyeler içinde bütün ev ayakta benim üstüm ıslandıkça değiştiriyorum duş alıyorum kaynanam sonunda dur kızım boşuna değiştirme üstünü demesiyle giyinip çıktım.
Sokağa çıkma yasağı olduğu için ne yapacağımızı şaşırdık ambulansı aradık danıştık ettik vs derken kendimiz çıktık hastane yollarına 🙈
Normal doğum iptal oldu paşa beyimiz kanala girmemiş doktor risk almayalım dedi, ağrının verdiği yetkiye dayanarak bağırdım “Hiç fark etmez sağlıkla doğsun da kes beni doktor “ demişim doktor güle güle ayrıldı yanımdan ilk beni aldılar doğum için her şey ağlamak için sebep her şeyden korkuyorum bir o kadar heyecanlıyım aynı duyguları aynı anda yaşamamıştım hiç aptala döndüm resmen üstüme abanan doktorlar derken oğlumun sesini bir duydum bende başladım ağlamaya 🥰
Hakkınızı helal edin kısa tutamadım en Maximum bu oldu ama biz 12 Nisan 10:45 Derman’ımıza kavuştuk darısı gün sayan güzel annelerimizin başına 😘❤️🥰