Evet sonunda bende yazıyorum evet bende buradaki hikayeleri hep okudum hep hayal ettim bazende duygulandım okurken biraz uzun olacak hikayem ilk başında mide bulantıları beni şüpheye düşürdü sonra bir sabah kahverengi lekem gelince tam adet günlerimdi adet oldum sandım hiç umursamadım ama kusma bulantı çok fazla devam ediyordu kurban bayramının birinci günü yine ben fenalaşınca hastaneye gittik doktor gebelik olabilir mi dedi bende şüphelendim ama kahverengi lekem var dedim yinede test yapalım dedi ve evet hamileydim kahverengi lekem 2 3 gün devam etti sonrasında hiç bulantım olmadı rahattım bir kaç kere kanamam oldu birinde bir gün hastanede yattım çok şükür atlattım hamileliğin son zamanları benim için baya zorluydu takıntılar sürekli bebeğime zarar gelecek korkuları ağlamalar korkular derken müthiş bel arılarım oldu dayanamıyordum artık gece uykumda ağlıyordum bel ve kalça ağrısından resmen ki bide hamileliğin başından beri vajinal mantarım vardı fitiller antibiyotikler hiç fayda etmedi her ay tekrarladı o yüzdende erken doğum tehlikem vardı bel ağrısından da bir kaç kez düşme tehlikesi yaşayınca 1 ay kadar annemde kaldım eşimde evimizde kaldı oda beni yıprattı ama kızımızın iyiliği için mecburduk neyse gelelim doğum gününe perşembe sabah sancıyla uyandım orta şiddetli adet sancısıydı umursamadım baktım 20 dakikada bir gelmeye başladı yine çok umurumda değil tabi her şeyden korkan ben ilk kez korkmuyordum sonra uyudum uyandım tekrar 10 dakikaya düştü sonra 7 6 derken şiddeti arttı eşimi çağırdım bu gün gelebilir kızımız diye sonra ayağa kalktım nişanım geldi kahverengimsi şeffaf kırmızı noktalı bir akıntıydı biraz daha bekledim bu koronadan dolayı hastaneye gitmeye korkuyordum sonra sancılar şiddetlendi doktoru aradım hastaneye gittim ama ben umutsuzum doğum başlamamıştır diyorum ebe bir cm nstde sancında çıkıyor bu akşam gelir bebeğin dedi ben şok ama çatın çok dar çok yırtığın olur bide çok enfeksiyonun var zorlanırsın dedi bende zaten sezaryen istiyordum ama doktorum gece ameliyat ekibini toplayamayacağını söyledi sabaha kaldı bende anneme geldim sancılarım baya arttı tabi artık dayanılmazdı tekrar hastaneye gittik açıklığın aynı sancılar artmış dedi yatışım yapıldı ve çok daha fazla artmaya başladı sancım artık bağırmama ebeler koşarak geliyordu eşim belime masaj yaptı sürekli o biraz hafifletti ama yinede dayanılmazdı sabah 8 gibi artık baygınlık geçirecek duruma geldim ebe son kez muayene edicem ameliyat ekibi toplanacak dedi ve o kadar saat sancıya rağmen 2 cm olmuştu sadece hemen ekip toplandı beni almaya geldiler anestezi cidden hiç ama hiç ağrıtmadı olacaklar korkmasın sonra zaten bacaklarımda sıcaklık hissettim his var ama acı yok hatta his var diye korktum hep o normal dediler sonra doktorum geldi kızımın çıkması 5 dakika içinde oldu çok değişikti göz yaşlarımı tutamadım hemen temizleyip yanağıma koydular sonra aldılar benim işlemimde yarım saat kadar sürdü iki kere mide bulantım oldu ilkinde ilaçla geçti ikincisinde ilaç biraz geç kaldı çıkarttım bir yanık kokusuyla bitti dedi doktorum ameliyat çok güzeldi yukarıda görüşürüz dedi benim tek sorduğum kızım nasıl kuvözde mi oldu oradaki 3 ayrı kişiye sordum hayır iyi duruyor büyük ihtimalle odada seni bekliyordur dediler ve ameliyattan çıktım eşim eşimin ailesi kardeşlerim beni bekliyordu annem bebekle çıkmış eşim sarıldı kızım nerede kuvözde değil dimi dedim odada bizi bekliyor dedi odaya girdim giyinmiş uyuyordu çok değişik bir duygu rabbim herkese yaşatsın doğum anında koronadan kurtulmayı diledim en çok şimdi kızımı annem uyutmak için yanımdan aldı hrmen buraya yazdım hikayemi rabbim hepinizi evladınıza kavuştursun sağ salim inşallah çok uzun oldu kusura bakmayın hakkınızı helal edin 🥰