Hanımlar Merhabalar.
Paylaşması bir türlü nasip olmayan doğum hikayemi inşaallah bugün yazabilirim. 😊
10 Şubat Pazartesi gecesi saat 01.19 da sıkışık bir şekilde lavaboya paçalarımdan akmasına ramak kala yetiştim. Hamileliğimde çokça altıma kaçırdığım için başta idrar sandım ama kahverengi/kırmızı sümüğümsü maddeyi görünce nişanım olduğunu anladım. Yatağa geçip uzandım, sakin kalmaya çalışıp dakika tuttum, 10 dakikada bir klasik adet sancısı girip çıkıyordu. Kendimce çok sakin ve kontrollü olmaya kararlıydım ama ağrılar artınca korktum ve gece 3 gibi hastaneye gittik. Yalnızca 1 parmak açıklığım vardı ve nst de sancım 20 civarı çıkmıştı. Açıkçası çok şaşırdım çünkü o gece doğum yapacağıma çok inanıyordum. Eve gönderildik ama ağrılarım dayanılmaz bi hal almaya başladı. Saçlarımı çekip parmaklarımı ısırdığımı hatırlıyorum. En son da eşimin bacağını öyle bi sıkmışım ki ne kadar acı çektiğini o an anladım, bacağım kırılacaktı diyor. Sözde sakin ve kontrollü olacaktım😅 Kusunca ve artık sancilarım 4 dakikada bire düşünce sabah 6.30 da yeniden hastaneye gittik. Ebe beni görünce şaşırdı ve gülüp ohoo doğum sabır işidir dedi. Bu arada gerçekten iki sancı arası öyle bi sakinlik oluyor ki uykuya dalıp rüya bile gördüm 😅 açıklığa bakıp nst ye bagliyacaklardı. Bense nolur bağlamayın diye yalvarıyodum. Bi anda “inanmıyorum tam açıklık, doğum başlamış” diye bağırdı. Tekerlekli sandalyeye bile oturmadan herkesten önde koşarak dogumhaneye girdim. Hatta yanlış odaya girmişim gelip doğru odaya götürdüler😅 Doktorum son anda yetişti. Ebem her doğum böyle olsa keşke dedi, doktor bu kadar da değil dörtlüleri açıp 120 yle zor yetiştim dedi😅 Her şey çok hızlı gelişti, belki ıkınma işini halledebilseydim çok daha kolay bi doğum olacaktı ama ben sancı geldikçe ıkınmak yerine bebeği içime çekiyordum. Bu yüzden doktorum kesmek zorunda kaldı, 4 dikişim oldu. 7.30 da 3.400 gr 50 cm olarak canım oğlum dünyaya geldi. Kesiyi değil ama dikişi hissettim. Dikiş boyunca hem soğuğun hem sanırım kasılmaların etkisiyle zangır zangır titredim. İlk gün ağrı kesicilerin etkisiyle gayet iyiydim ama sonraki özellikle ilk 20 gün benim için çok zorlayıcı oldu. Ama tabi ki şu an dizlerimde uyuyan yavruma her şey değer..
Hikaye kısmı uzun oldu ama tavsiyelerimi de yazmadan bitirmek istemiyorum.
- Öncelikle doğru nefes tekniklerini mutlaka öğrenin derim. Yanınızda eşiniz, kardeşiniz, anneniz vs. kim varsa onlara size sakin ol, nefes al gibi telkinlerde bulunmasını değil de bizzat onların sizinle birlikte nefes alıp vermelerini tembihleyin. Annem sakin ol dedikçe çıldırıyordum ama ablam benimle nefes alıp verdikçe onu taklit edip rahatlamaya başladım.
*Çantanız kesinlikle en gec 35. haftada hazır olsun. Benimki hazır değildi, eğer annemlerde olmasaydım o gece neyi nasıl yetistirirdim bilmiyorum.
*Mutlaka külot beziniz olsun, ozellikle normal dogum icin tam anlamıyla bir kurtarıcı.
*Bence pijama yerine gecelik özellikle tuvalet için çok daha kullanışlı.
*Süt sağım pompanız mutlaka olsun. Çünkü ilk gün bebeği uyandırmak memeyi tutturmak çok zor oluyor, sütünüzü sağarak en azından ilk etapta mama vermek zorunda kalmazsiniz. Ayrıca hastanenin o son model elektrikli sağım pompası göguslerimi sızlatmaktan başka bir işe yaramadı. Sonrasında o an eczanede sadece o var diye wee baby manuel pompa aldık, cok daha fazla verim aldım.
*Bebeği uyandırmak demişken; bu cidden işin en zor kısmı. Bebeğimin ayaklarına vurmak, sıkmak hiç bir fayda vermiyordu. Bir türlü uyanmiyor ve dolayısıyla aç kalıyordu. 4. gün sarılık yüzünden hastaneye yatırıldık, 3 gün oradaydık, gerçekten çok yıpratıcı bir süreç. Bebeğim tam 650 gr verdi. Bu yüzden bunu özellike belirtmek istedim.
*Göğüs kremi olarak ben Zade Vital kullandım. Evet sızılar oluyor mutlaka ama hiç yaram olmadı. Bunun için sık sık kremleyip göğsünüz açık uyumanızı tavsiye ederim.
*Emzik, biberon avent kullanıyorum. Meme reddi yaşamadık şu ana kadar çok şükür.
*Ve kesinlikle kabız olmamaya çalışın, her gün tuvalete çıktığınıza emin olun. Ben geldiği halde bebeğe yetişmek için yapmadan çıkıyordum ve eğer dikişiniz de olursa sonrası tam bir azap oluyor.
- Son olarak hamileliğim boyunca ne yürüyüş, ne egzersiz hiç bişey yapmadım. Ebem nasıl dogduysan doğumun da öyle oluyomuş gerçekten buna inandım dedi. Çünkü ben de 9 ayımı tamamlamadan ve çabucak doğmuşum 😊
Umarım faydalı olabilmiştir yazdıklarım. Rabbim herkese yavrusunu sağlıcakla kucağına almayı nasip etsin. 💕🌼