25.03.2020❤Zümra prensesim geldi❤
Merhaba kizlar. Sonunda ben de dogum hikayemi yazma firsatini bulabildim. Hikayem uzun olacak ama okumanizi tavsiye ederim kizlar cunku ben buradaki dogum hikayelerini okuyarak cok motive olmustum. Hikayeme gelecek olursak genel olarak hamilelikte olmasi gereken herseyi yasadim. Ama bizi endiselendiren tek sey 32. Haftadan beri kizimin suyunun sinirda olmasiydi. Doktorum beni bu haftadan itibaren surekli perinatolojiye yonlendiriyordu. Nerdeyse 2 haftada bir sevk verdi. Ancak her gidisimizde perinatolog bize bu sinirin ideal oldugunu risk teskil etmedigini soyluyordu. Doktorum suyumdan sebep erken dogum beklerken bizim kizin gelmeye niyeti yokmus meger. 38. Haftamdan itibaren hastaneye hic gidemedim. Ayrica doktorum dogumumun merkezde olacagini ve orada bir doktor kendime bulmami soylemisti. Ne yazikki randevularin dolu olmasindan dolayi 40+1 e denk gelen bir randevu gunu alabilmistik. Gelelim o gune. Mart 24 te esyalarimizi hazirlayip esimle merkeze gectik kizlar. Kararliydim salgin daha fazla yayilmadan o gun suni sanciyla dogurup oyle donecektim. Zaten 2 gundur kahverengi leke de goruyordum.
Saat 14:30 daki randevumuz icin saat 12 de oraya varmistik bile. Esim hadi gel acilden giris yapalim bi durumunu ogrenelim dedi. Giris yaptik. 1cm aciklik ve sancisiz olmama ragmen acil doktoru yatis vermez mi? Neyse ben de bi heyecan suni ile dogurtacaklar bebegimi alip evime donucem diye dusunurken odaya ebe geldi. Damar yolu acti alttan muayene etti 1 cm dedi gitti. Bekliyorum hâlâ suni vermeye ne zaman gelecekler diye cunku bende 0 sanci. Baska bir ebe iceri girdi nst bagladi alttan muayene etti. Yok ayni dedi. Dedim suni ne zaman vereceksiniz. Diyorki sana suni vermicez kendi sancini beklicez. Ben şokk. Kim bilir ne zaman gelir kendi sancim. Esimle keyfimiz yerinde guluyoruz boyle 2 -3 gun ceker benim ne sancim ne acilmam var diyorum. Baktim bu defa baska bir ebe var mi sancin yok dedim. Yine acilmama bakti. Bu seferki felaketti parmagiyla siyirdi resmen. Acidan nasil agliyorum. Bu islemden sonra surekli kanamam oldu. Nişandir dediler ama kanamaydi lavaboya her gittigimde kirmizi kan akiyordu. Ped koydum altima gelen giden alttan muayene ediyor sen kaniyorsun diyip arkasini donup gidiyor. Acilmam olsun diye odada yuruyorum. Sancim yok ama gelen giden alttan o kadar muayene etti ki adim atamiyorum canim cok aciyor. Neyse saat gece 11 olunca bende duzensiz bir sanci basladi. Bu arada esim gitmis kaynanam gelmisti. Ben sancim sıklassin acilmam olsun diye odada yuruyorum hâlâ ama sancidan bisey yapamiyorum. Dk tutmaya basladim. Baktim yarim saat sonra sancim 3 dk da bir geliyor. Ben sanciyi o kadar cok cekerken nst de cikiyor 50-70 arasi dayanamiyordum. Dusa girdim belime karnima sicak su tutuyordum. Odaya dondugum gibi tekrar banyoya girmek istiyordum. Suyum da siziyordu kanamayla beraber. Boyle saat 3 e kadar cektim kizlar. Sanci her geldiginde sacimi yolmak isiyordum. Suyun altinda sanki kendimden geciyordum. Ayrica cok fazla alttan muayene olmus olmam da beni cok yipratmisti. Sonra tuvalete oturdum birsey pit dedi ve suyum bosaldi. Ebeye soyledim. Beni tekerlekli sandalyeyle dogumhaneye indirdiler ordaki doktor acilmama bakti 3 cm dedi. Ve beni artik orada yatirdilar sancimi orda cekecektim. Onlugumu giydim. Nst baglandi. Kipirdamam gerekiyordu ama ne mumkun o sanciyla. Gidip suni getirdiler sanci yetersizmis😭. Sonra doktor fark etti ki nst de bana her sanci geldiginde bebegimin kalp atisi dusuyor. Ayrica tir tir titriyorum. Baktilar bu dayanamicak dediler hemen sondayi getirin sezaryene aliyoruz demezler mi. Beni apar topar ameliyathaneye goturuyorlar. Kendi doktorum o gun orda nobetciymis. Gorunce cok sevindim. Ameliyata kendisinin girecegini soylemisti ve beni rahatlatmisti. O sirada hizli bir sekilde benden ve esimden sezaryen icin imza aldilar. Ben spinal sezaryen bekliyordum. Beni sakinlestirip oyle yaparlar sandim. Agzima narkozu verdiler ben oksijen saniyorum o sirada derin nefes al dediler. Bi uyandim karnimda bir sizi beni sedyede odama goturuyorlar. Sordum doktoruma bebegim iyi mi diye. Cok iyi birazdan onu sana getirecekler dedi. Odama gecmemle kizimi getirmeleri bir oldu. Gogsume koydular minicikti. Ve cok cooook guzeldi. Gogsumu emmeye basladi. 4 bucuk saatlik sancinin ardindan sezaryene alinmistim. Bu minicik dunya tatlisi huzur kokulu minigime degmisti. Herseyi unutup hep onun oldugu yone bakmistim. Sonuc olarak ne kadar cabaladiysakta kizim kendi gelecegi gunu ve gelis seklini kendi secmisti. Ama olsun yanimdaydi ve herseye degmisti. Allah bu kutsal duyguyu hamile olan ve bebek bekleyen herkese yasatsin. Hakkinizi helal edin kizlar.