Merhaba arkadaşlar 18 mart saat 9.44 de minik kurabiyem bi haber gözlerini dünyaya açtı. Böyle bir zamanda öyle bir geldi ki hem sevinç hem korku hemde hüzün.. 38.6 da genel anestezi ile dünyaya geldi kuzucum. O kadar hazırlık hayaller hep kalktı bidaha inemiycek raflara. Sabah yatış yapmak için erkenden çıktık ilk biz olalım diye her aksilik bizi bulduğu gibi o günde herşey bizi buldu. Oda yokmuş geçici odaya alındım sonra tekrar diğer odaya derken birde ziyaretçi yasağı tek refakatçi olayı üstüne birde klima bozuk olunca eşimin sarteller attı ve doğuma yapma etme diyerek gittim yanımızda kimse yok eşim ve kardediminden başka öylece aldılar götürdüler ne el sallayanim ne başka bişey. Genel tercih ettim çünkü aşırı korkum vardı iyiki de genel olmuşum gözümü açtığımda herşey bitmişti ama o kadar gerilmiş ve üzülmisumki lütfen beni severmisiniz elimi tutar misiniz diye ameliyathanedeki hemşireler den gelene gidene yalvarıyordum en son. Odaya çıktık en sonunda meleğim gelmişti annemi almışlar sadece onu görünce bütün sinirlerim bosaldi saatlerce ağladım. Yaptığımız süslemeler ikramlar masa hiçbirini kurmadık kimsede gelemedi zaten. Ama sağlığımız yerinde çok şükür şimdide evde karantinadayiz yine aynı olay yalnızız kimse gelemiyor ananemiz dahil çok zor günler geçiriyoruz toplum olarak ben çok etkilendim ve bu bebeği mide yansıdı sarılık oldu besleyemedim şunu unutmayın ne olursa olsun moraliniz hep yüksek olsun sağlıkla alın kucaklariniza dua edin bol bol.