35+6 da 2700 gelen minik böcüğüm. Hamileliğimin 8. Haftasında gelen kanamam ile çok büyük korkuya kapılıp eşimle hastaneye gitmiştik. O gün rahmimde perde olduğunu ve bebeğimin daha dar bir alanda büyüyeceğini ve erken doğum yada düşük riskimin olduğunu öğrendim. Neredeyse 10 gün hep yattım ve sürekli ağladım ilk bebeğim ve yaşadığım korku çok zor gelmişti her gün hem iğne hem de ilaç kullanıyordum . Eşim bir gün geldi yeter bu halin artık kendine gel veren Allah alan Allah diyene kadar. Toparlan gidiyoruz tatile dedi doktorum uzun yol yok demişti bizde uçakla gittik fakat motor kiralayıp tangır tungur motor ile her gün gezdik bu arada iğnelerime devam ettik ama moralim iyi oldukça kendimi daha güçlü hissettim. Eşim benim psikolojimi tamamen değiştirdi sonra ya o doktor ya ben dedi tabi ki doktorumu bıraktım yaklaşık 5. Ayıma kadar hiç doktora gitmedim bu arada hiç bir tarama testlerini şeker testlerini yapmadım sadece tansiyon ve şekerimi evde ki aletlerimle kendim 15-20 gün takip ettim. Daha sonra araştırdım ve normal doğumda iyi olan bir doktor buldum. 13. Haftamda serklaj olmuştum düşük tehlikesi için o günden sonra doktorumu hiç görmedim eşimin ya o ya ben dediği gündü 😀 bu arada okadar aktif bir hamilelik geçiriyordum ki evimi taşıdım hemde tek başıma neredeyse 1 ay evin inşaati sürdü 7. Ayımdaydım her gün gittim geldim ve bu arada ev 3 kat sürekli merdiven çıkıp indim. Her gün misafir ağırladım yeni restaurant açıyorduk buarada her gün oraya gidip geliyordum çok aktif ve yoğun bir haldeydim. Yeni bulduğum doktorum da normal doğumda çok iyi aynı zamanda okadar rahat ve benim gibi deli dolu biriydi kontrole bile gitmiyordum telefonla sıkıntımı söylüyordum. Taaaki 35. Haftama girene kadar ayaklarım şişmeye başladı annem karnın aşağıda az kalmış demişti ama ben anlamıyordum tabi bir de duygusal olarak inanılmaz kırılgan olmuştum eşim ne dese ağlıyordum. 😀😀 ama hala evimde her gün misafir ağırlıyordum yada restaurantta geç saate kadar misafirlerimizle oturuyorduk. Artık nefes almam zorlaşmıştı ve gece uyuyamıyordum resmen karnım batıyordu. Son olarak restaurantta gelmiştim saat 21:00 civarıydı eşim idmana gitmiştim arayıp ulaşma şansım yoktu ve suyum geldi. Kız arkadaşımı aradım suyum geldi diye doktorunu arasana dedi 😂 doktorumu aradım hocam suyum geldi eşime ulaşamam ne yapayım geleyim mi dedim hastaneye hocam bişi olmaz atla arabaya gel dedi. Valizim tam hazır değildi ağar topar onu hazırlamaya başladım ama evde adım attığım her yer su oluyor üzerimi değişiyorum pes koyuyorum ama fayda etmedi bir yandan bavulumu hazırladım puset aldım arabaya yerleştirdim. Dışarda lapa lapa kar yağmaya başladı lastikler yaz lastiği hastane yaklaşık arabayla 20 dk bindim yavaş yavaş gittim o sırada kız arkadaşım geldi eşimin takımının hocasına haber verdim idmandan sonra beni arasın diye. Saat yaklaşık 22:30 oldu eşim aradı neyin var dedi herşey yolunda bu gece hastanedeyiz suyum geldi dedim o gelene kadar ne kadar abur cubur varsa yemek istiyorum dedim çikolatalar cipsler jelibonlar 2 poşet dolusu abur cubur geldi eşim geldi saat 23:00 gibi erkekleri gönderdik kız arkadaşımla keyif yaptık bu arada suyum geliyor ara ara duruyor ama hiç sancım yok 24:00 gibi doktorum serklajımı aldı ve artık doğumu bekleyebiliriz dedi. Kız arkadaşım nöbeti eşime bıraktı ve biz heyecanla beklemeye başladık saat 4:00 gibi adet sancısı gibi sancı gelmeye başladı sonra git gide şiddetlendi artık 6:00 civarı dayanamayacak seviyeye geldi ağlıyordum eşimi yumruklamaya çarşafları çekiştirmeye başladım pilates topu hiç işe yaramıyordu sonra bir hemşire geldi sıcak suya oturtturdu biraz rahatladım bu arada 4.5 cm 🤦♀️ Saat 7 de epidural yapıldı kuş gibi rahatladım sürekli yürüyorum pilates topu açılmalarım güzel gidiyor fakat saat 12:00 gibi tekrar sancım şiddetlenmeye başladı bu arada görümcemler ablam annem babam kız arkadaşım herkes orda artık gerilmeye başladım herkes beni bekliyor bebek gelmiyor diye strese girmeye başladım( kimse kalabalıkla doğuma girmesin ) saat 1 gibi 9 cm oldu bebeğin kafası orda ama gelmiyor en sonunda 2:30 da hocam hazır dedi. Ikınıyorum ebe üstümden bastırıyor ama böcüğüm gelmiyor hocam ebeye sen aşağı geç dedi tüm gücüyle o da bastı bende ıkındım ama yine gelmiyor doktorum Eşide kadın doğumcu o da geldi ve birde çocuk doktoru bir yandan vakum bir yandan baskı derken bebek geldi fakat nefes almıyor hemen çocuk doktoru aldı götürdü bebeğimi ama ben çok ağladım benle beraber ebe fotoğrafçı eşim herkes ağlıyordu çok kötü bir andı Allah kimseye yaşatmasın. Bebeğim 5 gün küvezde kaldı ilk gün hiç göremedim daha sonrasında 1 saat emzirme şansım oldu ve sonrasında şükür evimize geldi. İlk günden itibaren hep tek başıma baktım yine misafirler ağırladım ilk haftamdan itibaren hem yatılı hem normal ilk 40 gün bebekle uyum sağlayana kadar birbirine alışana kadar biraz zor sonrasında çok güzel hiç uykusuzluğa üflemedim şükür ki Allahım bana bu güzel duyguyu yaşattı ve şükür ki sağ sağlim evime getirebildim. Darısı bu zor zamanda virüs korkusuyla yaşayan siz hamile arkadaşlarımın başına 🙏 bu arada toplam 11.5 kilo almıştım 40 gün içinde hepsi gitti 😍 çok çok emzirin hem çok güzel bir duygu hemde yediklerinizi hemen eritiyor çünkü tatlı sevmeyen ben her gün tatlı yiyorum 😁 Bu kadar zorluğa rağmen eşim bir daha bebek ister misin diye sordu ve bende evet dedim. Çünkü herşeye değer ❤️