Bir yandan doğumu düşün, Bir yandan bebeği, bir yandan nefes alamıyorum artık evde durmaktan. Dışarısı ürkütüyor beni artık tedirginim. Telasliyim sancılar gelip gidiyor Akşam sabah bekliyoruz kızımı ama tam riskli dönemdeyiz. Diyorum bekledin bekledin 2 hafta daha bekle diye.. Eşim çalışıyor sürekli insanlarla temas halinde eve gelince yıkanıyor arınıyor ama insanın içine sinmiyor tabi. Hergün dip köşe temizlik yapıyorum, annem karşı caddede oturuyor kadına korkumdan gel diyemiyorum. Doyasıya sarilamiyorum stres kötü etkiliyor. Gelecek olan Allahtan tabiki ama etrafımız cahil insanlarla dolu. Eşimin ailesinde sadece anne ve babası dikkatli geriye kalan herkes bana birşey olmaz diye dolaşıyor. Korkuyorum doğumdan sonra çıkıp çıkıp gelecekler diye.