Merhabalar güzel anne ve anne adayları :) her gün foruma giren ama pek yorum yazmayan beni belki hatırlayanlar çıkar ..:) daha öncesinde bir tane düşük yaptığım İçin ilk 3 ay ha bişey oldu ha olacak şeklinde geçirdiğim sonrasında da acaba sağlıklı mı diye geçirdiğim bir doğum hikayemin tam 38+4 ünde biraz corona etkisi birazda artık kavuşayım düşüncesiyle planlı sezeryan oldum gönlümde hep normal doğum olmasına karşı nedendir bilmiyorum doktoruma hep sezeryan istiyorum dedim benim annem vefat etti ablam da yok o yüzden etrafımda bana bakabilecek tek kadın kayınvalidemdi cuma sabahı ben kayınvalidem ve eşim hastaneye gittik yatışımızı yaptırdık saat 9.00 beni ameliyathaneye aldılar bende bir korku bir korku bildiğim bütün duaları resmen yarım yamalak okuyorum tüm tuşlara basıp level geçmeye çalışıyorum resmen :) önce anestezi uzmanı geldi spinal anestezi yapacaktı ama ben bir kasıldım bir kasıldım korkudan adam o yüzden tam 4 kez girdi anesteziyi yapınca hemen ayaklarımda bi sıcaklık oldu beni hazırlıyorlar bi taraftan önüme perde çekiyorlar bi taraftan sonda takıyorlar bu arada ben hala cok korkuyorum o yüzden tansiyonum düştü dedim ben nefes alamıyorum hemen oksijen yaptılar o arada kendi doktorum gelmiş fln ben korkuyorum hala oksijeni çekiyorum içime çılgınlar gibi sonra hemşire hanım dedi göğsünde bası hissedeceksin ben noluyor demeye kalmadı ki bebeğinizi çıkardık dediler ben başladım ağlamaya bi taraftan da diyorum ki niye ağlamıyor ağzını temizliyoruz çünkü dediler o arada ben hala ağlıyorum doktorada bu kadar kolaydı ben niye korktum diyorum sonra güzel kızım bastı çığlığı çıyak çıyak :) yani sezeryan aslında o kadar da zor değilmiş neyse uzatmadan toparlamak istiyorum dünyanın en güzel anını sorsalar bana kızımı yüzüme koydukları an derim hiç düşünmeden ve dünya da sahip olduğun en değerli
şey ney deseler Kızım ve kocam derim çünkü ne kayınvalidem ne bi başkası kocam herşeyime yetti kızımın da benim de kayınvalidem biraz konu mankeni oldu açıkçası kocam o kadar güzel bakıyor ki kızına ilk çocuğumuz olmasına rağmen hatta gece ben sadece emzirmek için kalkıyorum geri kalan herşeyiyle o ilgileniyor ha emzirmek demişken de benim tek zorlandığım şey bu ne yürümek ne oturmak ne kalkmak emzirmek sütüm geldi hemen ama meme ucum olmadığı İçin kızımı emziremiyorum tabi tecrübesizliğin verdiği bişeyde var şu an sütümü sağım veriyorum o da cok canımı yakıyor burdan doğumu yaklaşan ve göğüs ucu olmayan annelere tek tavsiyem ne yapın edin göğüs ucunu Çıkarın sezeryan olacak annelere tavsiyem ise hiç korkmayın belki normal doğum daha kolaydır ama siz ne kadar güçlü olursanız sezeryanda o kadar kolay olacaktır doğum yapacak tüm annelere tavsiyemse özellikle benim gibi annesi ve ablası olmayan eşinize güvenin inanın o herkesten daha iyi bakıyor açıkçası kayınvalidem yanımda olsun istemezdim çünkü tüm memleket benim göğüs ucumun olmadığını ve emziremediğimi biliyor şu anda 2 gün boyunca tek yaptığı şey herkesi arayıp gelinin memesinin ucu yok emziremiyor demek oldu cok uzun oldu hepinizin affına sığınıyorum ve hepinize en güzel en mutlu doğum anları diliyorum :)