Sonunda ben de hikayemi yazabiliyorum buraya Rabbime binlerce şükür,öncelikle uzun olacağını söyliyim hikayemin o yüzden kısa severler şimdiden okumayı bırakabilir 😬Eşim çocuk seven bi insan olduğu için evlenir evlenmez hiç korunmadan hamile kaldım çooook şükür🤗 evliliğimizin birinci ay dönümü hediyesi olarak kan testi sonucunu patik ve emzik bi kutuya koyarak vermiştim eşime videosunu çekmiştim☺️Ben hamile olduğumu öğrendikten bir gün sonra happymomla tanıştım daha minicik bi susam tanesi sonra mercimek fln derken hergün istisnasız takip ettim miniğimi,mide bulantısı midede yanma ekşime neredeyse hiç yaşamadım,ilk zamanlar hep uyuma isteği vardı.8 haftalıkken soğuk algınlığına yakalandım yaz mevsiminde klima çarptı deyip üstünde durmadım,hamileliğin ilk üç ayında ilaç kullanmak istememiştim ve maalesef bronşite döndü yaklaşık iki buçuk ay sürdü çok kötü öksürük balgamla geçti,sonra tam iyileştim herşey güzel derken bi hafta sonraki kontrolde bebeğimin beyninde iki taraflı kist böbreklerde genişleme ve bağırsakta parlaklık olduğunu söyledi doktorum,onun dışında iki doktora daha gittim ve amniosentez önerildi,doktorum prenatal testi önerince onu yapmaya karar verdik,bebeğimi aldırmayı asla düşünmedim sadece eğer sağlıklı deilse kendimi ona bağlamim,hazırlıklar yapıp sonra eve kucağım boş gelmim diye,psikolojik olarak da 9 aylık bi hastalık sürecindeyim diye düşünürüm diyodumki binlerce şükür sonucumuz temiz çıktı🙏hamileliğin ilerleyen haftalarında ben yedi aylıkken tekrar bronşit oldum ve son ayıma girene kadar sürdü,hastanede çalışıyorum hep ordan kapıyodum mikropları demekki,33.haftada bi gün kasılmalarımın farklı olduğunu farkettim baktım çok düzenli ve rahatsız edecek şekilde hastaneye gittim nstde sancı çıktı serumla ve bol su içerek durduruldu.34.Haftaya kadar çalıştım sonra izne ayrıldım,35.haftada bebeğimin tüm hazırlığı hastane çantam hazırdı,kontrollerde bebeğimin kafası haftasına göre hep iki hafta ilerde görünüyordu normal doğum istiyordum ama 40 haftayı tamamlarsa biraz zor görünüyor demişti doktorum,38 haftalıkken gittiğimde bebeğin kafası 41 haftayla uyumlu olduğunu gördük,doktorum sezeryanla alalım beklememin anlamı yok coronavirüs nedeniyle ne olacağı belli deil dedi biz de kabul ettik,coronavirüs nedeniyle kimseyi çağırmadık annemler başka şehirde 😔38+2 günü ben eşim ve görümcem öğlen saat birde hastaneye gittik yatışım yapıldı,önlük verilip damar yolu açtılar Dosyalar fln hazırlandı,heyecan korku mutluluk merak hepsi karışık duygular vardı eşim ve görümcemle son selfiler videolar çektik,saat üçte ameliyathaneye götürmeye geldiler eşim hep destek oldu hamileliğin başından beri,elimi tutarak gittik ameliyathane kapısının önünde başladım ağlamaya kendimi yalnız hissettim annemler kardeşlerim olmadığı için belki de bilmiyorum,karnımı dokunup birazdan kavuşcaz diye diye sakinleşmeye çalıştım,neyse ameliyathanede oturttular anestezi doktoru gelip belimden iğne yapacağını kendimi kasmamamı söyledi ve gerçekten de hiç acımadı damar yolu bile daha acılıydı,bacaklarım ısınmaya başladı ve beni uzandırdılar,dokunmaları hissediyordum sonda takıldı yeşil örtü örttüler ama ben başlamayın hissediyorum dedim onlar da normal acı hissetmicen dediler😬başladıktan beş dk geçmediki ağlama sesiyle bebeğimin doğduğunu anladım sabırsızlanıyodum onu görmek için doktoruma sordum nasıl oğlum iyi mi kime benziyo saçı var mı fln 🤣 neyse temizleyip getirdiler yanağıma Allahımmmmm dedim bu minnoş benim mi nasıl güzeldi anlatamam,3800 gr 51 cm doğdu oğluşum 😍bebeğimi babasına götürdüler benim dikişleri yaklaşık 20 dk fln sürdü ama bana iki saat gibi geldi bi an önce bebeğime kavuşmak istiyordum,ameliyathaneden çıktım eşim kapıda bekliyodu,bebeğim odada halasının kucağındaydı,altı sekiz saat sonra yürüttüler ilk yürüyüş zordu biraz ama öle abartılacak kadar değil,sonrasında sık sık kendi başıma yürüdüm,yürüdükçe daha da toparlıyorsunuz kızlar,bi kez kanama kontrolü için karnıma bastırdılar o biraz can yakıcıydı açıkçası😣hastanede bi gece kaldık,hastanede bebeğimi kucağıma alır almaz emzirmeye başladım ama sütüm üçüncü gün geldi o iki gün mama verdik sarılık olmasın diye,çok şükür göğsümü de hemen emdi mamaya rağmen bırakmadı,sütüm gelince mamayı kestik,hastanede ve evde depend kullandım Allah bunu bulandan razı olsun inanılmaz rahatlık.sezeryandan korkmaya gerek yokmuş ben dördüncü gün her işimi kendim yapmaya başladım ameliyat olmuş gibi bi Halim kalmadı.ameliyata giderken tüm hamilelere ve çocuk isteyen herkese dua ettim,Allah isteyen herkese hayırlı ve sağlıklı bebek nasip etsin,artık benim de korumam gereken bi meleğim var🤗