Korku ile endişe ile bir yandan da tarifsiz bir mutluluk ile bekledigim melegime çok şükür kavustum. 20 mart için gün aldığım doğumumu salgının ciddi boyuta ulaşması sebebi ile 16.03 tarihine aldirdim. Sabah hastaneye gittiğimde ise ne göreyim içeri hasta ve bir refakatçi dışında kimseyi almıyorlar 🤦♀️ annem,babam,kayinvalidem,ablamlar herkes kapıda kaldi. Onlar kapıda ben içeride ağlıyorum. Neyse sira ile herkes yanıma cikti görüştük ve ben doğuma girdim. Spinal iğnesi canımı hiç yakmadı doktorumla sohbet ederken oldu bitti. Ameliyat biraz uzun sürdü koca kafalı kızım biraz zor cıktı. Hiç bir his yok ama bazı çekiştirmeler midemi biraz bulandırdı bi iğne yaptılar geçti. Sonra meleğimin güzel sesi geldi kulağıma. Öptüm kokladim ağladım … onu götürdüler benim isim 1 saat kadar daha sürdü. Babası karşılamış onu sonra beni beklemeye devam etmiş. Çıktığımda kapidaydi💕 odaya çıktığımda bebeğim beni bekliyordu o kadar güzel ki… Spinal yüzünden baş agrım olmadı bol kahve içtim ama boynumda ve biraz kalçamda kas ağrıları oldu. Ilk yürüyüş biraz zordu başım çok döndü ama sonrası sorunsuz oldu. Sütüm az da olsa hemen geldi ama doyurmadı. Tavsiyem yanınızda mama bulundurun çünkü hemşireler çocuk krize girene kadar vermediler 😡 ertesi gün hemen çıkış verdi doktorum kalmak istemediğimi söyleyince. Ilk birkaç gün süt az geldi mama ile destekledik şu an 9.gün mamaya gerek kalmıyor şükür. Gündüz ve gece uykuları bugüne kadar çok düzenliydi ama gaz yüzünden bugün hiç uyumadı 🙄 hastaneye de gidemiyorum malum çocuğu da kendimi de sokmak istemiyorum oralara şu an. Allah hepinize kolay geçitler nasip etsin. Benim güzel kızım Mısra ile yeni bir hikaye başladı hayatımda. Biraz pişmanım deyip ağlayıp zirladım ilk gunler bu psikoloji çok başkaymış. Ama kokusu, o her şeyi siliyor… hepinize sevgiler…