Merhaba güzel anne ve anne adayları hikayemi yazıp yazmama konusunda çok kararsızdım ama yazmaya karar verdim belki bazı anne adaylarına fikir olur diye . Şimdi hikayemi anlatmaya başlıyorum . Hamileliğim çok güzel geçti ne bir mide bulantısı ne bir kusma herşey çok güzel gidiyordu ara sıra küçük maceralar aradım kızım kendine 7 ayımdan itibaren ara ara minik kanamalar oluyordu ama doktorum herşeyin yolunda olduğunu önemsiz kanamalar olduğunu söylüyordu öyle böyle derken 20.03.2020 günü şiddetli baş ağrısı ve gözümde bulanık görme şikayet ile hastaneye gittim nst tansiyon ölçümü derken doktorum preaklemsi olduğunu yani bebeğim artık beni zehirlemeye başladığını söyledi o yüzden acil sezeryan olmam gerektiğini söyledi 37+1 hafta da hemen sezeryana alındım tansiyonum yüksek olduğu için spinal anestesi olmak istememe rağmen genel anestezi olmak zorunda kaldım ve 21.45 te benim mucizem dünyaya gözlerini açmış oldu 3.220 kilo 47 cm doğdu . Ama sarılığı çok yüksek olduğu için ışık tedavisi görüyor sadece 12 saat kucağımda kaldı güzel kızım ben taburcu oldum yüreğimin köşesi hastanede dua edin tez zamanda yavrumu kucağıma alabiliyim . Size tavsiyem hastane çantanızda mutlaka ama mutlaka rezene çayı ve kayısı kompostosu olsun sezeryandan sonra gaz çıkarmak çok büyük bir sorun en azından benim için öyle oldu ve kimin yanında rahatsanız yanınızda o kalsın bol bol yürüyüş yapın ilk kalkış çok zor evet ama hem bebeğiniz hem sizin için en sağlıklı olan o umarım sizin daha güzel doğum anılarınız olur ve yavrularınızı sağlıkla kucağımıza alın uzun oldu hakkınızı helal edin. Hepinize kolay doğumlar