Benim eşim havacı.Ayın minimum 15 günü evde yok sürekli yurt dışında.İstanbulda yaşıyorum ve burada hiç kimsem yok.Annemler izmirde kayın validemler kütahya.ilk geldiğim zamanlar yaşadığım korku ve endişeyi anlatmak mümkün değil ve sürekli evde yanlız kalmak.Ama asla kendimi depresyona sürükleyip mutsuz olmadım.Kendimi iyi hissedebilmek için kendime uğraşlar edindim.Spor,temizlik,kitap okuma,alışveriş vs.Bir markete gidip gelmek bile insanın havasını değiştirir.Hissettiklerinizi anlıyorum ama söylemlerinizden çıkarımım bu durumdan çıkmak için çaba sarfetmiyorsunuz.Üstelik hamilesiniz.Kusura bakmayın ama değişmeyi istemezseniz kimse size ne burada nede profösyonel olarak yardımcı olamaz.Öncelikle insan kendi kendinin doktorudur.Hiç bişey değişmicek kafasında olursanız zaten değişmez dahada dibe batarsınız.Vucudunuzda size ait bi mucize var onun için çabalayabilirsiniz.Bence yanlızlığınızın ardına sığınıp kendinize bahaneler üretmeyin.Ne kadar boktan durumda olup ve gerçek anlamda yanlızlık yaşayan insanlar var bir bilseniz.Bence biran evvle kendinizi toplayın soğul bir duş alın kendinize bakım yapın ve nefes almanın ne kadar mükemmel olduğunun farkina varın.Harakete geçin.o saçma sapan ilaclari kullanipta kendinize ve bebeğinizede eziyet etmeyin.