Buraya ne zaman doğum hikayemi yazacagimi bilmiyordum hep burdaki hikayeleri okuyordum bir gün bende yazarmiyim ki diyordum sonunda nasip oldu. Herneyyse benim hikayem biraz zor ve sancılı geçti 36. haftalarda felan ağrılarım olmaya başladı doktora gittiğimde kontrole bana elbette olacak doğum yakın dedi ben ağrıdan kivranirken nst de sanci çıkmıyordu doktor sanci yok diye eve gönderiyordu neyse böyle gelgitle 37 haftalık olduk gitgide agirlasmaya basladim ne olur ne olmaz diye bi dua aldım hece saat 12 felan eşim uyumaya çalış belki geçer sancin çoksa doktora götüreyim diyor bende nst de sanci cikmiyor ki gitsek napacaz diye gitmek istemedim yatağa yattım daha dönüyorum sola dönüyorum sürekli de cisim geliyor antrede yürüyüş yapiyorum ama geçmiyor sürekli sancıyor doğum sancısı gibi değil sağ tarafım ağrıyor netden bakıyor sağ ya da sollu değil doğum sancısı bide aralıklarla gelmiyor sürekli sancıyor sonra saat 1 buçuk felan oldu sanci çok şiddetlendi bem çığlık atmaya başladım o kadar kötü sancıyor ki yerimden oynayamadım hemen apar topar acile gittik hemen doğumhaneye aldılar çatı muayenesi yaptılar aciklik yok nst ye bağladılar sanci yok ama ben çığlık cigligayim hemşire apandis olabilir dedi doktor arandı bu gece ilaç verin yarın sabah ayrıntılı ile bakalim dediler ilaç verince geçti sancim sabah oldu ultrasonla baktılar sağ tarafta şişlik var dediler genel cerraha yönlendirdiler apandis teşhisi koydular doğum doktoruyla ortak karar alıp size bildircez dediler öğlen oldu saat birde önce sezeryan arkasından apandis ameliyatı olacaksin dediler 1 buçuk 2 gibi ameliyata girdim ve dünya tatlısı kızımı kucağıma aldım normal dogum beklerken iki ameliyatla kızım geldi çok zordu amelyattdan uyanmak ama evlâdım olunca anne olunca zor olan herşey güzelmiş neyse k.b çok kısa yazacağım diye başladım bizimde hikayemiz bu