Merhaba arkadaşlar hep Doğum hikayelerini okuyup ben evden nasıl çıkacağım acaba ya da dışardayken mi başlar doğumum diye düşünüyordum ki neredeyse gezerken doğdu canım oğlum. Doğumdan bir hafta önce doktor kontrolünde ağrılarımı sorduğunda yok demiştim her zaman olan karın ağrılarım vardı sadece. Doktorumda biraz yürüyüşünü arttır merdiven çık ağrıların artsın artık demişti üzerine iki kez nst ye girdim sancım çıkmadı. Ebeler de doktorum da en az iki hafta gelmez dedi bizde rahat rahat gezdik öyle denilince her gün en az bir saat yürüyordum. Doğum olmadan iki gün önce sahile gittik istanbuldayız bu arada Emirgan korusunda baya yürüdük akşam eve gelirken belime biraz sancı girdi ama uzun sürmeden geçti bende geçince üzerinde durmadım. Ertesi gün bu sefer Polonezköye gittik eşimle gayet rahattım ne ağrım vardı ne sancım. Akşam eve geldim her zamanki işlerimi yaptım ve saat 11 gibi yattım yatmamla kalkmam bir oldu aniden bir sancı girdi kaşıklarıma WC gittiğimde kanama olduğunu gördüm hemen doktorumu aradım. Nişanın geliyor olabilir hastaneye git hemen baksınlar bende duruma göre gelirim dedi. Hastanede hemen açıklığıma bakıldı 3cm açıklığım olmuş. Nst bağladılar başta düzensiz geliyordu sancılarım. Muayeneden sonra bir saat bile geçmeden suyum geldi sonra sancılarım arttı iyice doktorum geldi baktı bir kaç kez. Eşim hep yanımdaydı sancı çekerken o da benimle sancı çekti resmen 6 saat süren sancılarımdan sonra sabaha karşı 6 gibi 9mart sabahı 37+3te oğluşum dünyaya geldi. Ne çatı muayenesi olabildik ne Doğum şeklini konuşabildik doktorumla oğlum kendi istediği zaman istediği şekilde doğdu. Bu arada normal Doğum düşünenler bende çatı muayenesinden korkuyordum ama Doğum sırasında zaten sürekli bakılıyor korkmanın ya da düşünmenin bir anlamı yokmuş Yani onu anladım. Minik oğlumla 12 günü geride bıraktık birbirimize alışıyoruz yavaş yavaş. Allah isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu ☺️