Günaydın, ülkece hatta dünya olarak malesef ki çok zor bir dönemden geçiyoruz. Depremler, savaşlar, felaketler derken şimdi de bir hastalık belası ile uğraşıyoruz öncelikle Rabbim bu süreçte bize güç kuvvet verip tüm sevdiklerimizi ve ülkemizi bu belalardan uzak tutsun inşAllah🤲🏻 Ülkemizin içinde bulunduğu bu kötü günlerde, en güzel hikayem dediğim kızıma 09.03.2020 de kavuşma hikayemden bahsedeceğim biraz size☺️
Ben İzmirde kendi halinde yaşayan okuldu iş di uğraşan bir garip kız iken eşimle tanıştım, eşim Konya da görev yapıyordu ne oldu ne bitti anlamadan biz evlendik 🤷🏻♀️ Evliliğimin ilk haftası yüksek ağrılı regl dönemi yaşadım, bitsn rahatlayayım derken 2. Haftası bartholin kistiyle uğraştım, kist sadece cerrahi müdahale gerektiren bir hastalık. Hemen operasyonla boşalttılar derken iyileşme sürecim tam 1 ay sürdü. Herşey bundan sonra başladı aslında. İyileşmemin hemen ardında adet gecikmesi yaşadım ihtimal vermiyorum ama çünkü düzenli bir birlikteliğimiz olmadı hastalıklardan ötürü, derken bu gecikme 3-4-5 gün derken devam etti ve ben test yaptım.” O da ne test pozitif 🤭😱” Başladım ağlamaya, “Ben daha kendime bakamıyoruuumm bu çocuğa nasıl bakacağım” ailelerimizin de uzakta olduğunun vermiş olduğunu bilinçaltı mesaj mesaj bana sürekli “tek başına nasıl yapacaksın” diyordu. Hazır da değildik çünkü hiç beklemediğimiz zaman da olmuştu. Hastalığın iyileşme sürecinde yaşamış olduğum ağrıların da etkisiyile evliliğimi yaşayamadım psikolojisi oturmuştu. Yetmedi, hamileliğimin daha başında 2. Bartholin hastalığıyla uğraştım. 🤦🏻♀️ Bu kez drenajla boşaltım yaptılar derken tam 2 hafta sonra hastalık tekrar etti. ( Bu bez alınmadığı sürece tekrar etme olasılığı çok yüksekmiş, alınmasında iyi bir şey değilmiş, o yüzden boşaltımlarla tutmaya çalışıyorlr) Bu sefer gümüş nitratlı operasyon geçirdim bölgeyi yaktılar. Ben 19. Haftalık hamileyim🤦🏻♀️ Hastane de ameliyat sonrası, tam 8 kere iğne darbesi uyguladılar damar yolu açmak için beceremediler 9. Kez sağolsunlar açabildiler Konyada en kötü tecrübeleri yaşadığım hastahanedir. Derken anestezinin etkisi geçtikçe karnımda sancı oluşmaya başladı ve dediler ki “etki geçtiği için ağrı hissediyorsunuz” “hayır farklı birşey oluyor “ dedikçe ağrı kesileri verdiler onlar serum verdikçe ağrım şiddetleniyordu” bebeği görmek istiyoruz “ diye diretince ultrasona aldılar bir de ne oldu biliyor musunuz? “ Mesaneniz şişmiş bebek sıkışmış patlamk üzereymiş mesane iyi ki bebeği görmek istemişsiniz” dediler! Ben anesteziden ötürü tuvaletimin geldiğini hissetmiyorum ağrı dışında hemşire hanımların da akıllarına gelmiyor. Ben kızımı ultrasonda köşeye sıkışmış görünce beynimden vuruldum heralde ciğerim o gün kül olmuştur 🥺 Taburcu olup eve geldikten sonra bitmeyen kanamalar geöeye başladı, bu sefer “rahim ağzında yumuşama var denildi 20. Haftamdaydım ve 27 mm olmuştu. Şu an bu düzeyin ne kadar iyi olduğunu bilsem de o süreç de bilmiyorum, tecrübesizlik bakın insanı nasıl etkiliyor? “Rahim ağzın 27 mm böyle giderse sen 30. Haftayı göremez BEBEĞİNİ KAYBEDERSİN!” dediler pat diye suratıma. Hamileliği boyunca hastalıklarla ağrılarla acılarla uğraşmış bi imsan olarak hepsini göğüsleyebilirim ama o cümleyi ASLA! Beynimden vurulmuştum. Dikiş atalım diye diretiyorlardı. Doktor değiştirdim. Hem devlete hem farklı bi özel hastanaye gittim. Fikir edinmek için. Çünkü psikolojikman batık, tuvalete gitmeye korkan ( kan göreceğim diye ) bir insan haline gelmiştim. Sürekli kafam da “bebeği kaybedersem “korkusu vardı. Sonra öğrendim ki; 27 mm korkacak bir düzey değilmiş, sınır 25 mm imiş, serklaj her durumda uygulanmazmış onunda riskleri varmış. Açıklığım yokmuş ilaçlarımı düzenli kullandığım sürece korkacak hiç
birşeyim yokmuş hatta. Ben o sürece gelene kadar her kullandığım iğnede hap da öyle ağır şeyler yaşadım ki kullananlar bilir her hafta progestan iğnelerden popom mosmordu hareket edemiyordum bir gece sabaha karşı yatakta ağlarken eşim uyandı ve ona dedim ki “Ağrısız uyuduğum tek bir gece bile hatırlamıyorum” malesef ki tecrübesizlik.. Doktorumu değiştirip ilaçlarımı düzenli kullanmaya başladıktan sonra herşey o kadar güzel ve yolunda gitti ki. Her kontrolümde oldukça rahattım. Tek sıkıntımız bebeğim makat gelişti o kaburgam kafasıyla ittirmesi yüzünden neler çekti 🙈🤷🏻♀️ 39. Haftaya sezeryan günü aldık derken 38. Haftada bebeğimin suyu bitmiş 🤭 Acilen sezeryan dediler 😱 eşimle apar topr aldılar bizi, ve her şey 20 dk oldu. 09.03.2020 07:51 de kolları ayrı yerde yüzü buruşuk simsiyah saçlı bi miniş gördüm başımda 🙈 “Odama geçer geçmez onu kucağıma aldım ağrılarımı hemen unuttum” demeyi çok isterdim ama ben biraz daha gerçekçi konuşacağım🙈 sezeryan olduğum için karnıma sürekli bastırdılar kan birikmesin diye ve kum torbası koydular o kadar ağır ki, kıvrana kıvrana acı çektim gerçekten gözüm bebeğimi göremedi bile.. Yaramın üstünde kum torbası, üstünde bebeğim emzirmeye çalışıyorum çok zorluydu. Tavsiyemdir bol bol yürüyüş yapın siz dinlendikçe ağrılarınız artıyor ve asla iyileşemiyorsunuz yürüyüş yaptıkça iyileşmeniz hızlanacaktır. Biliyorum çok zor o yürüyüş de ama en güzel çare yürüyüş. Ağrılarım hafifledikten sonra kendime geliş süremle kızımı kokladığım anı nasıl tarif edebilirim ki; Sanki dünyada ki en güzel çiçek oymuş da ben kokluyormuşum gibi, sanki cennet bahçelerinden bir gül kopmuşta Rabbim kucağıma vermiş gibi. Arkadaşlar Dünya tek 1 kişiye iniyor size yemin edebilirim ki Dünya nüfusu tek 1 kişiye iniyor onu kucağınıza alınca. Sonrası kaygı korku.. Bakabilecek miyim, yetebilecek miyim iyi bir anne olabilecek miyim? Öncelikle şunu söyleyeyim “Çok iyi bir anne olacaksınız” bugün 12. Gün ve geride bıraktığımız 11 günde öğrendiğim bir şey söylemek istiyorum ki bebeğini düşünen her anne en iyi annedir. Evet süreç çok zor, ilk vücudun kontrolsüz süt üretmesi, taş gibi olan göğüsler ve yara olan göğüs uçları 1,5-2 saatte beslenen bebek uykusuz günler. En başta merhamet ile birlikte “ya hep böyle mi olacak” korkusu. Hepsi inanın 10 günün ardından geçiyor.. Tavsiyelerimden bahsedecek olursam;
Bebeğinizi yalnız emzirin yada eşiniz olsun yanınızda ne kadar olursanız o kadar iyi bebekle ten teması kurup sakin olun,
Mutlaka gümüş göğüs ucu kapakları edinin, ne kremler ne yağlar kullandım fakat geçmiyor.
İlk bir kaç gün mama takviyesi öneririm gelen süt üretimi az olduğu için bebek doymuyor.
“Sütün geliyor mu, bebek doyuyor mu?, sezeryan mı oldu normal mi? “ sorularına kulaklarınızı tıkayın.
Bol bol uyuyabildiğiniz kadar uyuyun doğumdan sonra, siz dinlendikçe süt üretiminiz artıyor unutmayın.
Mutlaka süt sağma makinası edinin. Hayati önem taşıyormuş. Hem dinleneceğiniz zaman sağıp bırakırsınız, hemde taş gibi olan göğüslerinizin ağrısını çekmezsiniz.
ama unutmayın ki hızlı geçiyor çabuk ilerliyor🤲🏻 İlk 10 gün zorlu ben 12. Günümdeyim hala zorlu ama alışıyorum o bana ben ona alıştıkça kolaylaşıyor🥰🌸
Korkmayın, mükemmel bir hamilesiniz, harika bir anne olacaksınız 🤲🏻🌸
Hikayemin uzunluğu için vaktinizden aldığım her bir dakika için çiçekler bırakıyorum🌸🌸Sormak istediğiniz bir şey olursa seve yanıtlarım🤲🏻 Sağlıcakla 👣🌸