Evet bütün günlerden 21.03.2020 şu anda bunu hastane odasında yatağımda yatarken yazıyorum. Doğum benim için de herkes gibi zorlu bir süreçti cuma sabahı uyandım duş aldım ve sezeryan için hazırlandım hastaneye geldim damar yollarım açıldı nst çekildi hazırlandım ameliyat saati geldi ve ben tekerlekli sandalyeyle ameliyathaneye götürüldüm bu arada yanımda eşim ve Görümcem vardı çünkü biliyorsunuz ki hastanelerde ziyaretçi yasağı var ve ben devlet hastanesinde doğum yaptım doktorumdan da çok teşekkür ederim ona çok memnundum neyse ameliyathane de sedyeye yatırıldım bana sürekli soru sormaya başladılar ama her kafadan bi ses nereye kafamı çevirsem bi yerine bişey giriyor ilk defa ameliyat olduğum içinde korkum tavan bu yüzden tansiyonum düşmeye kalp atışlarım hızlanmaya midem bulanmaya başım dönmeye başladı ve ben ameliyathanede duramaz oldum çok kötüydüm herkes başıma toplandı bi anda ve doktor seni böyle ameliyat edemem komple uyutulucaksın dedi tmm dedim ondan sonrası yok uyandığımda bebeğim yoğun bakımdaydı ve hala bebeğimi göremedim küvezde başka hastaneye nakledildi bende sabahın olmasını ve onun gelmesini bekliyorum odaya çıkarıdığımda heryerim yanıyordu ağlıyordum sayıklıyordum ve ebeler kanımı bastırdı 3 kez falan çok kızdım çok bağırdım ama iyi ki de yapmışlar size yapılırsa dişinizi sıkın ama engel olmayın çünkü sonra çok rahatlıycaksınız ben öyle oldum ve sondam akşamına çıkarıldığı gibi ben hareket etmeye başladım sürekli dolaştım çünkü bebeğim geldiğinde ona kendim bakmak istiyorum o yüzden kendimi de biraz zorladım ama şu an çok iyiyim anlıycağınız kuzular ameliyatta bir kaçış değil her türlü efsane acı çekiyoruz ama minik bedenler için değer hepinize sağlıklı doğumlar ve sağlıklı minik bedenler dilerim dualarım hepinizle sizde eksik etmeyin 🙏😊