Merhaba kızlar öncelikle doğum çok ama çok korkan biriydim. Herşey normal gidiyordu pazar gecesi yani 39+2 de gece Hafif hafif sancılarım geliyordu bişeyler olduğunu anladım o gece sabaha kadar hiç uyumadım sabaha karşı lavaboya gittiğimde nişanım gelmişti. Eşim hastaneye gidelim dedi yok dedim sancılar dayanılmayacak gibi değil. Bekledim eşim sabah işe gitti. Öğlene doğru artık sancılarım artmıştı. Eşimi Aradım geldi hastaneye gittik. Doktor muayene etti 3 cm açıklık var doğum başlıyor dedi yatışımı verdi. Ben nasıl korkuyorum başladım ağlamaya. Yatışım yapıldı biraz kendi sancımı çektim sonra en korktuğum şey suni sancı verildi. Önce hafif hafi geliyordu sonra sancılar artmaya başladı. Git gide 1dk ya düştü sancılar artık dayanamıyordum hele nstye bağladıklarında ölmek istiyordum. 6 saatin sonunda doktor baktı açılma ilerlememiş 3.5 cm olmuş dedi hemen sezeryan dedi. Hemen hazırlıklar yapıldı tabi ben o sancılardan sonra güle oynaya ameliyathaneye gittim. Hiç korkulacak gibi değil bebeğimi görünce dünyalar benim oldu hele o ağlaması dünyanın en güzel sesi. 16.03.2020 yavrumu aldım kucağıma çok şükür. Demem o ki doğumdan korkmayın ben bile doğurduysam herkes doğurur 😀 yavrunu kucağına alınca herşeyi unutursun derlerdi de inanmazdım gerçekten de öyleymiş. Herkese hayırlı güzel doğumlar nasip etsin rabbim.