Herkes gibi doğum hikayesi yazmak bana nasip olur mu diyenlerdendim şuan bebeğim 10 günlük ve allah isteyen herkese nasip etsin. Gece 4:30 da lavabo ihtiyacımı karşılamak için kalktım ve hafif pembe lekelenme gördüm o güne kadar dört gözle bekliyodum o anı 😂 başıma gelecekleri bilmeden 🥺 hep hayalimde doğum sancılarımı evde karşılamak gibi bi isteğim vardı ama nişan olmasına rağmen bende sancı yoktu yinede heycandan uyuyamıyordum biraz evi toparlıyım diye kalktım mutfak yatak odası gidip geliyorum ne yaptığımı bilmeden sonra hafif hafif sancılarım belden vurmaya başladı ama beni rahatsız edecek boyutta değildi evde sadece yürüyorum ve çömelme pozisyonunda eğilip kalkıyorum açılmam olması umuduyla. Böyle 3 saati evde geçirdim son bir saatimi takip ederek 5 dakikada bir daha sonra 2 dakikada bir sancılarımı hissetmeye başladım ama asla dayanamıycağım bi ağrı değil hatta bence hiç bi şey hissetmiyomuş😂 sabah 7 buçukta hastanenin acil bölümünden giriş yaptık daha gece mesaisi olduğu için nöbetçi ebeler kontrole aldılar beni ve birde ne desinler 7 cm açıklık ama ben hiçbi şey hissetmiyorum 🙄 (ve ben çatı muayenesi yaptırırken kıvranmış bi insandım) neyse ben hemen epidural istedim takılacağını umut ederek beni meğersem oyalıyolarmış kan tahlili yapıyolar nstye bağlıyolar ama bende hiçbi şey yok pilates topuna oturdum dairesel hareketleri yaparken benden pıt diye bi ses geldi ve bütün suyum boşaldı sadece saate baktım ve başlıyoruz dedim saat 8 buçuktu gerçekten suyun geldikten sonra sancıların arttığı gerçeği o kadar doğru ki beni nstye bağladılar yavaş yavaş geliyo hemen ebeler gelip beni duşa aldılar artık dayanamıycak hale geliyoken sıcak duş bu işin buluşuydu. Duşun içinde Plates topunda hem ileri geri zıplama hareketleri sıcak su beni iyice gevşetmişti son kez nstye bağlıyoruz diyip beni yatağa aldılar sadece ebenin kafası elimde dediğini hatırlıyorum ondan sonrası kızlar kimseyi korkutmak istemem ama bana ölüm gibiydi ama ölmemek için direniyosun 😂 hemen doğuma alıuyoruz diye beni götürdüler bana yat veya koridorda yürüyelim dediler hayıır ben çıkmam burdan diyorum doğum anında tutacağınız demirleri tutundum ve yere çömelip sadece ıkındım ama ıkınmayı beceremiyorum gücüm kalmadı hemen beni aldılar yatağa ıkın diyolar yok ıkın diyolar nefesim tükendi ebe artık dayanamıyorum çok acı çekiyo diyip karnıma bastırdı ve onda dünyalar benim oldu ne ağrı kaldı ne sızı. Ama iş ondan sonra başladı tam bir saat beni diktiler rahmimin içi varisliymiş ve çok yumuşamış dikişlerim tutmuyo bacaklarımın ağrısından duramadım neyse sadece söyliyebileceğim tek şey var normal doğum veya sezeryan ne olursa olsun dünyanın en özel şeyini yaşıyosunuz ne sizi mutlu ediyosa onu yapın akışına bırakın ben zorundalıktan yani açılmamın çok olmasından dolayı normal doğum yaptım hiç planlamadığım ve kendime güvenmediğim halde.