duru_su Canım bende senin gibi hissediyodum, öyleki kendi içimde asla kabullenemiyodum.Yani nasıl anlatsam kendime yediremiyodum, o kadar insanın içinde neden ben diyodum. Birde benimki sebepsiz infertilite. Böyle düşüne düşüne 5 yılım geçti.En sonunda yine istemeye istemeye başvurduk tüp bebeğe. Eşim ve ailemi mutlu etmekti tamamen niyetim, çnkü hala tam anlamıyla sinmiyodu içime. Aşşağı yukarı 1 aylık bi süreç, illaki çok stresli geçiyo. Heleki benim iğne korkum vardı her iğnede ağlıyodum, hormonlarım ilaçlardan dolayı beni allak bullak ediyodu. Neyse sonuca gittik test yapıldı ve şükürler olsun ki ilk denemede pozitif aldım. Şuan 26+6yım. Ve hala diyorum ki yıllarca kendime neden bunu yapmışım. Keşke bu kararı daha erken alabilseymişim. Her ay o adet bekleme stresini yaşamaktansa, bi ay stres yaşıyosun ve bi amaç için. Biz rabbimden isteyelim herşey bi vesile, bi besmele çek ve adım at derim 🌸🌸