Kızlae benim çok uzun çok yorucu bir hikayem var.
paramparca bir ailem var hiç bir zaman aile ne demek bilmedim. neyse
annem eşimi hiç sevmiyordu bundan 5 sene önce tanıstık biz . Annem onu sevsin diye çok seyler yaptım ama olmadı . Küfür falan ediyordu çocuğun arkasından . Bana bi secim yaptırdı bende eşimi sectim asla pişman değilim. Anlatamayacagım çok sey yasatttı annem bana.
utanç verici yani.
ben eşimle evlendim ve onları anne oğul oldu suan çok iyiler buraya kadar normal ama hamile oldıgumu Söylediğimde hııı öyle mi ? Erken değil mi? Düşünmüyordun sen cocuk dedi. Amacı boşanırsam bi cocugum olmasın , çok iyi biliyorum kafasından gecenleri. Eşim köyde yaşıyor ve buraları küçümsüyor begenmiyor insanlarını kendisi apartman hayatını yaşadığı için. Geçenlerde kalmaya geldi salı günü randevu var gitme bebegin kalbini dinleyecegiz dedim salı günü oldu apar topar hazırlandı beni İstasyona bırakın eve gidicem dedi bıraktık. Beni hiç aramaz hamilesin canın birsey ister yada agrın var mı falan demez. Hep evde bir problem olur ve buraya öyle gelir. Hep bana dert getirir. Evime gelince hep hizmet bekliyor ben kahvaltısını hazırlarsam yer yoksa sadece cay içer . Psikolojisi cok bozuk o kadar çok psikiyatriye git dedim ki dinlemiyor. Bana gelip kardeşimi kardeşime gidip beni kötülüyormuş kardeşim bir sürü ses kaydı atıyor kadın kinle nefretle bahsediyor benden. Bi kaç saat önce ben boşancam diyip geldi bende patladım artık ne beni soruyon ne bebegimi yeter dedim istemedim evde ve İzmir’e geri döndü. İşim buruk mu ? Evet ama artık dayanamıyorum ona . Herkes annemi soruyor neden aramıyo seni neden gelmiyor diyorlar hep bi sorun olunca çalıyor kapımı . Off çok uzun oldu kusura bakmayın.....