Herkes merhaba öncelikle. 39+2 de normal doğum yaptım 27 Şubat akşamı. 26 Şubat gece boyunca ağrılarım vardı ağrıdan uyuyamadım desem yeridir. Sabah eşimi işe gönderdim o sırada bir şeyler geldiğini hissettim. Nişanım gelmişti. Kendimi kontrol ettim suyum gelmeyince akabinde ağrı da şiddetli değildi yattım sonrasında uyumuşum. Yatakta sağa dönerken bir şeyler geldiğini hissettim, kalktığımda gelmeye devam etti. Tabi ki gelen suyumdu. Hemen eşimi aradım, izin al suyum geliyor diye. Yarım saat içinde eşim geldi benim hala suyum sızıntı şeklinde gelmeye devam etti. Hazırlanıp hastaneye geçtik. Nst'ye bağlandım sancilar kontrol edildi açılma için muayene oldum. 2-3cm açılmam vardı yatışim yapıldı ve serum bağlandı suyum geldiği için. Sancılar da başlamıştı bu arada. Düzenli değildi ama şiddetliydi. Giderek sıklaştı 5 dk da bir sonra 3 dk da bir vurmaya başladı. Ayakta dayanilabilirdi ancak nst'ye bağlıyken sancı bayağı zorladı. Sıcak duş aldım, pilates topunda zıpladim. Minderde gösterdikleri hareketleri yaptım, yürüyüş yaptım. Açılmam 5 cm oldu ama sancılar artık dayanılmazdi o yüzden epidural istedim. Epidural için ameliyathaneye indirdiler. Dedikleri her şeyi yaptım on on beş dk içinde takıldı. İğne neredeyse hiç acımıyor hareketsiz kalırsanız dedikleri gibi, çok kolay bir işlem. Epidural etki edince uykum geldi ama tabi uyumadım. Hafif bacaklarda karıncalanma oluyor, rahatlama hissi geliyor. Ama benim sağ tarafıma pek etki etmedi sancıları sağ kasıktan hissetmeye devam etim şiddeti azdı ama hissediyordum. Saat başı yenilendi epidural. Açılmam 7 cm olunca suni takıldı, hızlandırmak için iğne yapıldı bir de. Ebe ağrı geldikçe açıklık kontrolü yaptı ıkınmami istedi birlikte dediklerini yaptık. Açılmam 9 olunca doktora haber verildi ve doğumhaneye indik. Bundan sonra asıl doğum süreci biraz sıkıntılıydı. Bana ıkınma hissi hiç gelmedi. Dedikleri gibi sancı geldikçe ıkındım ama yeterli olmadı bir türlü. Sancı iyice şiddetlendi. Yapamayacağımi düşündüm sezaryen istedim. Hatta nolur yardım edin bana dayanamıyorum dedim, ebe de diyor ki zaten yardım ediyoruz bırakma kendini 😁 Çataldan indim ıkınmayı öyle denedik ama yine yeterli olmadı. Doktor diyor ki 3 kez sağlam ıkınsan gelecek bebek ama ben yapamadim o an. Anestezi uzmanını arıyorum o gelene kadar doğurdun doğurdun yoksa sezaryene geçiyoruz dedi doktorum. Kabul ettim. O sırada eşimi çağırdılar içeri. O gelince ondan destek aldım ebelerin de yardımı ile daha güçlü ıkındım. Bi ara nefesim kesildi gidiyorum dedim ama zorladım yine de kendimi. Başının çıktığını hissettim o zaman kendimi daha çok zorladim bebeğe bir şey olmasın diye. Ebe de karnıma bastırarak yardımcı oldu. Bebeğim çıkınca bütün ağrılar geçti. Biraz zor doğum olduğu için bebeğim hemen ağlamadı. Hava verildi ben biraz korktum ama iyi olduğunu söylediler. Ağlamaya başlayınca kucağıma verdiler. Ben ağlıyorum o ağlıyor. Çok tuhaf ve güzel bir duyguydu tarifi imkansız. 😊 Sonrasında eşinin çıkması için uğraşıldi. Kendiliğinden çıkmayınca doktor kendi çıkarttı o da biraz ağrılı oldu.Kesi atılmıştı onun dikilmesi derken yarım saat kadar ben doğumhanede kaldım. Dikişlerim atılırken hissettim ama dayanilmayacak bir acı yoktu tabi doğumdan sonra 😁 Doğum yapalı 12gün oluyor ben hâlâ doğum yaptığıma inanamıyorum sanki rüyada gibiyim. Bebeğim yanımda uyuyor şimdi baktıkça bakasım geliyor güzel yüzüne. Ondan başka düşündüğüm bir şey yok. Ne tuhaf minnacık bebeğin hayatını ele geçirmesi. 😍