Baştan söyliyim bikere.. hamileliğinde doğumunda kendine has zorlukları illa var. Sen hamileyken kusacaksın, halsizleşeceksin durmadan koca göbeğinden yakınacaksın. Sonra doğum anı gelecek çok acı çekeceksin. AMA neden? Neden cennet annelerin ayakları altında? Herşeyim kendine has güzelliği var. Doğuracaksın karnında belki kalçalarında çatlaklar olacak ama sen üzülmiceksin! ANNELİĞİMİN SİMGESİ bu diyeceksin. Doğum da çok canın yanacak ama başardım artık cennet benim ayaklarımın altında diyeceksin. Bebeğini her kokladığında iyi ki diyeceksin. Sonra malum uykusuz geceler.. isyan edeceksin gözlerinin altı çökecek uyusun diye Can atacaksın. Ama o uyuduğunda senin o kadar uykun olmana rağmen uyumayacaksın. Kusar Allah korusun boğulursa diye düşüneceksin gidip parmağını burnuna tutacak nefes alıyor mu diye kontrol edeceksin herşeyi geçtim melekler gibi uyuduğunu görmek isteyeceksin, uykusuzluğun pahasına. Çünkü anne oldun sen. Bu dünyadaki en kutsal duyguyu sende yaşıyorsun artık. Önünde çocuguna adayacağın uzun yıllar var, hamileliğinin ve sonrasında doğurduğunda bebeğinin tadını çıkar çok hızlı büyüyorlar😌 biraz hamilelik ve doğumumdan bahsedeyim.. ilk aylar mide bulantım çok oldu ama hamileliğim boyunca hiç kusmadım. 5. Aylarda ağırlaştığımı hissettim düzgün yürüyemiyor rahat yatamıyordum ama ona değerdi💙 bi gece sancım tuttu yanlış hatırlamıyorsam 38+1 de. Hastaneye gittik 3cm açılmam varmış gece 3 de gittik öğlen 1.30 da doğum yaptım. Sancılarım adet sancısına benzerdi beni fazla yormadı. Doğumun da kendine göre zorlukları vardı tabi.. sonra erkeğim doğdu çok güzeldi çok özeldi benimdi💙 o an dedim ki 9 ay karnımda taşıdım, bilmem kaç saat sancı ve doğum acısı çektim ama.. YİNE OLSA YİNE KATLANIRIM. Şimdi 5 aylık oldu bile.. lütfen hamileliğinizin ve bebeğinizin kıymetini bilin unutmayın aynı sıkıntıları annelerimiz de bizim için çekti herkese hayırlı doğumlar 🙏