Paresss bende babamın mide kanseri olduğunu öğrendiğimde dünyam başıma yıkılmıştı. Daha 19yaşındaydım hiç doymamıştım nasıl olurdu, önümde üniversite sınavı vardı ama hiç bişey umrumda değildi. Dünyayla bağlantım kopmuştu. Kabullenmek, tedavi süreci, üzüldüğün halde belli etmemeye çalışmak, canının bir parçasına doktorun ömür biçmesi ne kadar zor yaşadıklarımı bir ben bir Allah bilir. 1.5 sene tedavi sonunda kaybettik. Bir mucize olsun istemiştim doktorların tüm hazırlıklı olun deyişine rağmen hep dua ettim ama olmadı. 2015 te kaybettik. İçimde koca bir boşluk açıldı asla dolmayan. Aklıma gelince burnumun direği sızlar. Ne benim ne abimin düğününü torununu hiç birseyini görmeden gitti. İnsan hep keşke diyor ama elden ne gelir. Allah sabır versin. Ama geçmeyecek bir şey bu yara kabuk bağlıyor anılarla yine kanatıyoruz.