Merhaba güzel anneler, normalde doğum hikayemi yazmayacaktım fakat benim durumumda olanlar için yazmak istedim. Benim hamileliğim başta bol mide bulantılı geçti; 34. Haftaya kadar prilam kullandım. Bunun dışında bir problemim olmadı taa ki 30. Haftaya kadar. 30. Haftada amniyon sıvısının çok azaldığını öğrendim. 34 e kadar zor dayanır dedi bana devletteki doktor. Hemen perinatologa gittik eşimle. Bize sıvının azaldığını bebeğin sağlıklı olduğunu ama 36 ve 37. Haftaları görebileceğimizi söyledi ve tabi haftalık kontrol, üç günde bir de nst ye girmem gerektiğini. Benim için artık stresli günler başlamıştı çünkü sıvı azlığının riskleri vardı ve doktorlar bunu hiç acımadan bana söylemişlerdi. Her kontrole elimiz yüreğimizde gittik. Ve gelişiminin iki hafta geriden gelmeye başladığını öğrendik. Su seviyesi sınırda, dopleeri ve nstsi iyi olduğu için doktorumuz bekleyebileceğini söyledi 37ye kadar. 30. Haftamdan beri suyum artsın diye havuç suyu içtim her gün koca bir bardak, tatlı şeyler yedim öyle dedi doktorum bol da su tükettim ama değişen bir şey olmadı maalesef. 35. Haftada sınırın altına düşmüştü su seviyesi 36. Haftada bebeği alabileceğini söyledi doktorum. Çok şükür ki kızımın nst ve dopleeri iyi olduğu için 37yi görebildik. 37. Haftamda artık spinal sezaryenle kızım dünyaya geldi. Karnımda hareket edemediği için boynundaki bir kası gelişmemiş maalesef şu an onun için bir şey yapılamıyormuş. Işık refleksleri geliştiği zaman egzersiz vereceğini söyledi doktor. Bir ayağı da kafasında doğmuş eşimin yanına öyle götürmüşler ve baya korkmuş eşim ve kayınvalidem. Çok şükür ki sonra kendiliğinden düzeldi. Sıvının azlığı ve hareket edememesi birtakım sorunlar yaratmış kızımda ve makat geliş olması da etkiliymiş bunda. Neyse ki sağlığımız yerinde inşallah bu ufak tefek sıkıntılarımız da düzelir. Şimdi benim birkaç tavsiyem var sizlere. Sezaryenden korkmayın ben çok panik bir insan olduğum halde korkmadım belden yapılan iğne de canımı hiç acıtmadı. Ayrıca çekiştirmeleri de hissetmedim. Burda herkes hissettiğini yazıyordu bende öyle olmadı neden bilmiyorum. Odaya çıkınca gün boyunca 5 litre su tükettim baş ağrım hiç olmadı. Bol su için. Bir de gazım kolay çıksın diye bana 4 saatte bir toz şeklinde ishal yapıcı ilaç verdiler. Eğer sizin hastaneniz size böyle bir şey verirse bence almayın doğal yollarla çıkarmaya çalışın kayısı hoşafı içerek mesela. Keşke bana biri böyle bir şey deseydi maalesef 4 saatte bir üç kez içtim o ilaçtan ve aşırı gaz sancısı ardından çok kötü ishal oldum. O dikişlerle yataktan 10 dkda bir kalkmak zorunda kalıp 20 dk boyunca lavabodan çıkamadım. Bu durum en az 10 saat devam etti ve ben bebeğimle ilgilenemedim. Bebeğim emmeye çalışırken yarıda kesip lavaboya koşturmak zorunda kaldım. En son sıvı kaybından başım dönüyordu lavaboda ve ben hemşirelere yalvarıyordum bana bir ilaç verin diye. Bana dedikleri tek şey; sevinmen lazım bağırsakların çalışıyor diye! Anlayacağınız en güzel günümü berbat ettiler. Eve geldikten üç gün sonra anca kendime geldim ishal hala devam ediyordu. O yüzden ilk yürüyüşmüş dikiş ağrısıymış bunlar bana çok dokunmadı. Bu arada kızım 2700 doğdu boyu 46 cmdi. Biz nerdeyse bir aylık olduk bile. Siz de bebeklerinize sağlıkla kavuşun inşallah darısı başınıza 🥰