Merhaba. Sitede sık sık görüyorım negatif test sonucu üzülen ağlayanları o yüzden umut olsun istedim bu hikaye. Yaklaşık 4 yıldır evliydim evlendiğimin 4. Günü ne yazık ki böbreğimi kaybettiğimi öğrendim o an bile ilk sorum bebeğim olcakmı şeklindeydi her doktor ayrı bir yorum yaptı neyse. Daha sonrasında gitmediğim hastane gezmediğim doktor kalmadı ama tabi her kafadan ayrı bi ses biri kistin var diyor diğeri yok diyor biri böbrekten dolayı yapma diyor diğeri yap diyor. Bu arada her ay hamilemiyim die testler yapıp sonucunda ağlıyorum. E malum etrafta ‘çocuğun olmuyormu,ah yazık neden olmuyor ‘ tarzı saçmalamaya devam ediyor. Eşimde gitti onda sorun olmadığı netleşti. Bu arada artık şu moddaydım elime hoparlör alıp genital bölgemi görmeyen sağlıkçı kaldımı diye bağırcaktım. Ve son muayenem büyük bir travmaya sebep oldu sonrasında bidaha alttan muayenede olamadım. Yolum şimdiki doktorumla kesişti kapısından içeri direk ağlayarak girip alttan muayene olamam direk aşılama tüp ameliyat ne gerekıyosa yapalım dedim. Beni sakinleştirdi oturttu klomen yazdı şimdilik bişey yapmayalım git 3 ay sonra gel dedi. Saldı beni başından buda kesin dedim . O sırada eltimin hamile haberini aldım oda çok istiodu ona daldım aklıma kendim hiç gelmıyorum ama hep onu düşnyrm mutluyum tabi meryem suresi,kenzül arş ve nice bir çok duayıda okumayı bırakmıyorum veee o an eltimden 1ay sonra öğreniyorum ki HAMİLEYİM 😍 MEĞER BÜTÜN MESELE PSİKOLOJİKMİŞ SON DOKTOR HAKLIYMIŞ DÜŞÜNMEYİP BAŞKA ŞEYE ODAKLANMALIYMIŞIM. Bebek isteyen hemcinslerime tavsiyem lütfen unutmaya başka şeye odaklanmaya ve mutlu olmaya çalışın ve tabi dua etmekten vazgeçmeyin. Ve ne olrsa olsun kim ne derse desin ASLA KENDİNİZİ ÜZMEYİN