Hiç ummadigim bi anda geldi oğlum.sabah eşimi uğurlamak için kalktım fakat o kadar çok karnım ağrıyor belim ağrıyordu ki üşüttüm sandim. Bide tuvalete gidip geliyordum afedersiniz aşırı derece de şu gibi isal olmuşum. Hiç aklıma gelmemisti doğum olacağı. Esim ise gitmişti baktim sancılar siklasiyor. Ama yine de ummadım çünkü 8 mart kadınlar gününe almıştık sezeryan gününü. Hemen eşimi aradım durumu anlattım. Adamcağız arabayla nasıl geldiğini anlamamış. Aldık sadece çocuğumun çantasını yola koyulduk. Esim de kız kardeşime hber vermiş onu da aldık. Sonra hastaneye geldik. Nst ye bağladılar ve sancılarım 90 i bulmuştu ben şok tabi. Daha 36.4 üz. Tabiki pazar gününe denk geldiği için nöbetçi doktor vardı beni hemen çatala yatırdı ben yine şok 4 cm aciklik ve doğum başlamış. Çocuk su yutmaya başlamış. Hemen doktorumu aradılar yarim saate geldi ve beni de o gelene kadar hazırladılar. Sipinal sezeryan oldum. Ama ben hala inanamıyordum ki o iğneyi yiyene kadar. Bende bi panik atak nefes daralması hemen hava verdiler tansiyon 15 ve doktorum geldi saniyenin için de saat 12
45 te Aras bebek geldi diye bağırdılar bana gösterdiler fakat ben bakamadım bile tam nefes daralmasindan. Daha sonra bebeğimi kucagima alamadan oğlumun ciğerlerinde su olduğu için yogun bakima aldılar. Koklayamadım yavrumu. Doktorlar demişti uyuşma geçtikten sonra anne görebilir uzaktan diye. Ben de uyuşma tam geçmeden kalktım ayağa başladı
m ağlaya ağlaya yürüyüş yapmaya bacaklarım açılsın diye. Ve 8 saatin sonunda oğlumu görecektim. Çok şükür eşimle gittik görmeye ve ben o hissetmesin diye ağlayamadım. O anki hem mutluluk hem korku hem hüzün anlatamam. 3 günün sonunda oğlumu evimize getirdik. Kızlar her halimize bin şükür o yoğun bakımda 400 gr lik bebekleri görünce allahima şükür ettim.