Elifmstf bitanem seni öle iyi anlıyorum ki 6 Ekim 2019 Pazar sabahı eşimi işe uğurlayıp wc girdim suyum patladı ben o patlama sesini duydum eşimi aradım geldi hastaneye gittik kızımın suyu gelmişti ama oğlumun yeri ve suyu iyiydi biz müdahale edemeyiz bebek kendi gelicek dediler açılmam 13 cm di ama sancım yoktu 2 gün yataktan kaldırmadılar ölece yattım iki günün sonunda 8 Ekim 2019 gece gine wc hissiyle gittiğimde bebeğim dizlerine kadar dışardaydı ebeler dr geldi kendi çabamla yatağımda doğurdum Gül kokulumu ne yaptılarsa sadece 20 dakika yaşadı hayatta kalamadı onca uğraşa rağmen daha 22 haftalıktı ertesi sabah eşim gitti ailemle düşün meleğim daha hiç bir şey yapmadan yıkandı kefenlendi namazı kılındı ve defnedildi o gün eve çıktım oğlum benimleydi en azından o var die seviniyordum 13 Ekim 2019 gece oğlumun suyu da geldi eşimi uyandırdım ve hastaneye gittik gine sancım yok açıklığım 9cm suni sancı verdiler bu kez 2 saat suni sancı çektim ve doğurdum eşim çığlıklarımdan öldüm sanmış çünkü bir anda çok güçlü bağırıp susmuşum evet ölmüştüm ama bedenen değil ruhen oğlum hiç yaşamadı ve onu da ertesi gün ablasının yanına ikizinin yanına defnettik ben iki bebeğimi de gördüm ama keşke bakmasaydım diyorum çünkü çok özlüyorum şuan hamileyim bizim bebeğimiz olmuyordu 4 sene neler neler denedik ikizlerim tüp bebekti ve normal yollar ile 40 ım çıkınca gebe kalmışım 3,5 aylığız geçtiğimiz hafta serklaj oldum dikiş atıldı ve yatıyorum diyeceğim o ki ne desek sana acını yaşamaktan geri kalma en dibine kadar yaşa acını ama sonra silkelen ve ayağa kalk 😘