Buradaki çoğu doğum hikayesini fırsat buldukça hep okumuşumdur... İnşallah ben de böyle güzel bir doğum yaşarım diye çok dua etmişliğim olmuştur. Hep normal doğumdan yanaydım Allah izin verirse normal olacaktım diyordum. 37 +3 haftalık iken çatı muayenesine gittim. Gayet güzel geçti hiçbir sorun yok dendi normale uygunsun 2cm e yakın açıklık var dendi. Çok mutlu oldum. Belki bugün yarın doğururum diye kuaföre geldim saçımı falan yaptırdım vs tam çıkacaktım hamileliğin verdiği sıkışmayla lavaboya girdim bi baktım kanamam var. O kadar korktum ki yanımda kimse yok eşim çalışıyor ve uzakta gelmesi uzun sürer. Hastaneye gittim hemen kontrol ettiler meğer kocaman rahim ağzında yaram varmış. Haberim bile yok , hamilelik hormonlarım ile kocaman olmuş. Servise yönlendirildim tampon takıldı nst çekildi 2-3 saat hastanede kaldım. Risk olmadığını söylediler ve gönderdiler. 19.02.2020 de kontrole gittim artık doğum yaklaşmıştı yalancı sancılarım oluyordu hep, ne zaman doğuracam acaba diye uyku uyuyamıyordum. Doktora geldim nst çekildim ve sancım çıktı. Hemen servise yönlendirildim alttam muayene edildi 3cm açıklığım varmış isterseniz yatış yapalım suni ile deneyelim dendi. Yarın geleyim dedim tamam dediler. Doktorum da yatışımı yapmak istedi fakat kendimi hazır hissetmedim. Ertesi gün gelmek üzere evi olunu tuttum eve geldim nişanım geldi ve kanamam başladı. Muayene eden ebe çok sert davrandı ve doğumu başlattı. Hastaneye gittim hemen ve yatışım yapıldı. Kanamalarım hafifledi nst çektik sürekli ve düzenli sancılarım vardı sabah rahime propess yerleştirdiler 11 gibi de suni sancı verdiler açılmam 4cm olunca suyumu patlattılar. Açılma bayağı hızlandı biran da 6cm oldu , sonra saatlerce 6cm de kaldı. Bayılacak gibiydim ama dayanıyordum. 8,5 cm olduğunda doğumu denemek için aldılar ıkındım o ara doktorum geldi ve hala soru işareti var kafamda heran sezeryana dönebilir dedi. O kadar açılma ve ağrı acıdan sonra sezeryan demesi beni benden aldı. Suni sancıyı iyice arttırıp ıkındırdılar o ara nefesim kesildi nerdeyse bebek su gidince aşağı inmek yerine yukarı kaçtı. O kadar bağırdım ki mecburen oksijen maskesi bağladılar , beni sakinleştirmek üzere sancı odasına aldılar nstye bağladılar o kadar bağırdım ki hayatımda hiç o kadar büyük bir acı yaşamadım. Oğlumun kalp atışları 184lete çıktı ve nst makinesi alarm çaldı. Ablam yanımdaydı eşim dışarıda. Ablama ölüyorm abla yardım et bebeğime bir şey oldu doktorumu çağır ne olur dedim. Doktorum geldi elimi tuttu çok dayanıklı olduğumu söyledi. Hocaam beni kurtarın yalvarıyorum ameliyata alın bemi hocam diye odayı inlettim. Kurtar beni ne olur diye diye ameliyathaneye geldik. Bana narkozu verin dayanamıyorum lütfen diye ağladım. Doktorum bu süreçte hep destek oldu. Eşimle ablam kapıda panik halinde idi. O kadaf hazırlanmıştım ki pijama takımım, terliklerim, tacım her şeyim. Hiçbirini yapamadım oğlumu ilk ben görmek istedim ona sarılıp ağlamak istedim olmadı 😔 oğluma fotoğraflar çekmişler bol bol onları gördüm. Narkoz etkisiyle oğlum nerdee saçları var mı diye sormuşum. Hemşireler, hasta bakıcıları aferin kıza kocasını sormadı demişler 😅 Odaya getirildim oğlum hala yoktu. Beni beklemişler oğlumu vermek için eşime soruyorjm oğlum nerde gördün mü oğlumu diye. O da görmedim dedi hemen geldi oğlum kucağıma vermek istediler ama çok uyuşuktu her yerim tutamadım ama çok ağladım onu görünce. Allahımm herkese bu duyguyu nasip etsin, çektiklerimi çektirmesin kolay doğum versin inşallahhh onu görünce o acıların hepsi dndi hepsini unuttum. Şu an bile gözyaşlar içinde yazıyorum. Onu gördüm kokladım dünyalar sanki benim oldu. Hep kime benzeyecek diye çok düşünürdüm merak ederdim. Eşimin kopyası oldu oğlum😅 Tıpkı eşimin bebekliği. Ameliyat olunca kayınvalidem izmirden geldi trabzona Allahım binlerce kez razı olsun her şeyimi yapıyor yardımcı oluyor her yerim ağırıyor ama oğluma değer... Rabbim size de tez zamanda evlatlarınıza kavuşmayı nasip eder inşallah , daha güzel şeyler yazmak isterdi gönlüm ama olmadı. Allahım sağlıklı hayırlı evlatlar nasip eylesin. 🥰🥰🥰