1004nese benim daha doğumuma 1 ay varken geldi kayinvalidem. Yazdan beri gelcem gelcem dedi bende gelecek bana bakacak yemek vs. Yardım edecek zannettim. Yemin ederim geldiğinden beri sadece 1 kere bulaşıkları makineye dizdi az da elinde yıkadı. Bin pişman oldum kendim bir daha yıkadım hepsini yağ içinde bırakmış. Sağlığı falan da yerinde yapamayacak durumda olsa tamam dicem. Gün boyu tv izliyor örgü örüyor oturduğu yerden bi tuvalet için bi su içmek için bi de sofraya gelmek için kalkıyor. Eskiden biraz olsun severdim öyle sinir oldum ki geldiğinden beri. Uyanıyor ben demesem günaydın demez akşam yatar iyi geceler demez. Eskiden yalnızdım ama mutluydum valla. Oğlu kızı arasın gülüp konuşuyor yoksa susuyor ben konuşursam konuşuyor bende konuşmuyorum artık valla gündüz yatak odasında video izliyorum uzanıyorum yanında bile oturmuyorum. Her gece gitsin diye dua ediyorum valla. Ama akıllandım bir daha asla zahmet etme dicem doğuma falan. Doğduktan sonra görmeye gelirsiniz dicem. Bence eş olduktan sonra kimseye ihtiyaç yok her şey yemek temizlik gibi olsa yetişiyor insan bir şekilde. İmkanınız varsa getirmeyin yanınıza ben istemedim gel demedim şuan öyle canım sıkkın ki kızımın doğumuna odaklanamıyorum 😕