Merhaba arkadaşlar
13 şubatta 41 haftalık olan kızımı kucağıma aldım. Çok iç açıcı bir doğum hikayem yok. Ama sizlerin de dikkat etmesi için paylaşacağım. 11 şubat sabah 9 da nişanım geldi. Nişan geldikten sonra akıntım inanılmaz çoğalmaya başladı. Normal gebelik akıntısından fazlaydı ve su gibiydi bazen kahverengi de olabiliyordu. O gün öğleden sonra suyumun sızması ihtimaliyle acile gittim. Önce vajinal muayeneyle açıklığıma bakıldı ki hiç açıklığım yoktu. Sonra nst ye bağlandım ara ara hafif sancılarım çıktı. Ebe suyumun gelmediğini akıntıyla karıştırdığımı söyleyip geri gönderdi beni. O günden itibaren akıntım artarak devam etti. Rengi açık sarıya döndü. 12 şubatta kontrole gidemedim kayınvalidemin ameliyatı sebebiyle. 13 şubat gece sancılarım başladı anladım doğum sancıları olduğunu düzenli ve giderek artıyordu. Sabahı bekledim. Sabah hastaneye geçtim. Açıklığım yoktu yine. Ama suyumun geldiğini söyledi ebe. Nst ye aldılar. Bebeğim az hareket ettiği için serum bağlayıp tekrar nst ye girdim. İkinci nst de üç dört ebe peşimde dolanmaya başladı bir yandan doktorla görüşüyorlar. Anladım ters bir şeyler olduğunu. Doğum sancılarım başlamıştı açıklığım yoktu. İkinci nst de bebeğimin kalp atışları zayıflamış. Beni hemen tekrar vajinal muayeneye aldılar akıntımda bebeğimin kakasını yaptığını fark ettiler. Fark etmeleriyle beraber beş dakika içinde 5 6 kişi beni ameliyata hazırlayıp ameliyathaneye götürdüler. Ne olduğunu anlamadan sezaryene alındım. Sabah hastaneye gelmeden önce bir şeyler atıştırmışım için doktor spinal tercih etti. Bu benim ilk gebeliğimdi. Normal doğum çok istiyordum ancak kısmet böyleymiş. Ama kesinlikle tavsiye etmiyorum sezaryeni. Sonrası çok sancılı geçiyor. Bebeğimin ilk anlarında yanında olamadım. Ben yıkayamadım mesela. Şükür ki bebeğimin sağlığı yerinde. Ama kesinlikle devlet hastenesini tavsiye etmiyorum. İlgi alaka sıfır. Bunun yüzünden bebeğimi kaybedebilirdim. Hayatımda geçirdiğim en kötü gündü. Allah hiçbir anneye bunu da daha kötüsünü de yaşatmasın. Uzun oldu hakkınızı helal edin.