Sonunda bende yazıyorum buraya..Hep düşünürdüm acaba benim doğum hikayem nasıl olacak diye...Gelmeyecek sandığımız kızımız tam 40+0 da dünyaya geldi 😊 Şimdi gelelim doğum hikayesine. 2 haftadır 2 cm açılmayla ortalıklarda gezdim, yapmadığım şey kalmadı. Tarçından nefret ederim, günde 3 sefer o zıkkımı içtim 😂 Pilates topunda deliler gibi günlerce zıpladım... Saatlerce yürüdüm, evet yalancı sancılarım oldu ama gelen giden olmadı.Neyse pazartesi sabahı çok değişik bir ağrıyla uyandım, değişik dediğim asla adet sancısına benzemeyen, direk belden vuran ve sanki gaz sıkışmanız varmış gibi bir ağrı. Hiç kafama takmadım, kahvaltımı yaptım evi toparladım derken saat 9 oldu ve ağrı dediğim ama aslında sancılar 30 dk da bire indiler.. Duşa girdim çıktım baktım geçmiyo bir anda 15 dk ya inmez mi :))) Eşimi aradım işten dönsün diye, yola çıktık benim sancılar 5 dk da bir e düştü bu sefer.. Hastaneye vardığımda saat 11di, kontrol ettiklerinde hala 2 cm de olduğumu ama direk doğumhaneye alacaklarını söylediler. Neyse beni aldılar, suyumu patlattıkları andan itibaren tam 2 saatte 10 cm açıklığa geldim 😊 ama tabiiki 6 cm den sonra epidural istedim..Allahım ne büyük bir nimetmiş, iğneyi hissetmiyorsun, sancılar bir anda puf, yok oluyor 😂 10 cme geldiğimde epiduralin etkisi geçmeye başlamıştı, ittirmeleri baya hissettim, 3 ıkınmada kızıma kavuştum.. Hayatımda hissettiğim en güzel duygu diyebilirim. Kesim var evet ama acı cidden yok hiç korkmayın 😊 (hala acı yok) Ve inanın, odama alındığım andan itibaren inanır mısınız salak gibi kendi kendime gülüyordum, hic aci falan kalmamisti 😂
Şimdi, 3.400, koca kafalı bir bebişin annesi olarak size tavsiyelerim, asla panik olmayın, nefes almak burda en önemli şeylerden biri. Ikınmak dedikleri şey, diyaframdan nefes alıp karnı sıkmak ve afedersiniz kabız olmuşcasına ittirmek.. Ve en önemlisi, sancıları “bebeğiö bana gelmek için yapıyor” diyerek pozitif düşünmeye çalışın... Emin olun, ağrı sancı hepsi bebeğiniz çıktığı an yok oluyor 💕 Çok uzun oldu, iyi geceler... 💕