Gece ara ara uyandım tek dediğim içim çok acıyo diye sayıkladım durdum. Sabaha karşı uyurken eşimin bana sarıldığını hissederek ercan canım çook acıyo diye saklıyordum. Oda çaresiz kaldı beni teselli etmeye çalışıyo. Ama akıldan gitmiyo karnımın boş olduğu acısı da başka 😔😔 daha annemlerin haberi de yok bu şehirde tek başımayım. Kürtajdan sonrada uyandırıldım yanımda 2 tane hemşire onlara sarildim ağladım çok yalnızım bu şehirde bebeğim gitti diye. Onlarda üzüldü beni bırakmadılar sağolsunlar. Gurbet çok zor tek eşim var yanımda 😔