Öncelikle gecen yıl 15 ocak da 26 haftalık gebeligim gebelik zehirlenmesinden kaynaklı sonlandırıldı. Çok zor bir süreçti yıkıldık. Beraberinde 3 ay boyunca kontroller ve sebebin ne oldugunu arastırmakla geçti. Haşimato troidi hastası oldugumu ögrendim. Tedavi esnasındada Mayıs ayında hamile oldugumu ögrendim. Doktorlar Tsh değerim yüksek olduğu için
(tsh 14 .0)
kontrollerde hep hamileligim sorgulandı. Neden planlı gebelik degil diyerek. Çok ön yargılara maruz kaldım. Hep içimde korku vardı her hafta istanbul zeynep kamil hastanesinde kontrole gitmeye basladım. Kocaelinden gidiyordum .36 haftaya kadar kontrollerim devam etti.her hafta korkuyla heycanla hastane kapılarındaydım. Sonra kartal umut hastanesinde Fatih Birol a muayeneye gittim herşey yolundaydı bebek biraz iri dedi doktorumuz . Gel zaman git zaman 38 de çatı muayenesi oldum bebek hala iri 39+6 da tekrak muayeneye gidecektim. İçimden bir ses zeynep kamilde son bir muayene olmamı söledi. Herşey normaldi kartal umut hastanesinde normal dogum yapacaktım. Neyse sabah 9da zeynep kamile geldim eşimle beraber ordanda kartala geçicez. Muayene odasına girdim doktor bebegin suyu azalmıs dedi bebek 4.200 gr dedi riske atamayız yatısını yapıcaz dedi bende bu durumda sezeryan olacagımı anladım çünkü 4000 kg üstü normal olmuyor die biliyordum. Yatışım yapıldı sezeryana kendimi hazırladım duygusal olarak. Oda ne yakın takip bölümünde saate bir 3 kişi alttan muayene ediyor. Normal dogum yapacaksın deniyor. Rahim agzım geride resmen canımı cıkarıyorlar aglıyorum her seferinde suni sancı veriyorlar ama bende tık yok . İki tarafımda sancılı kadınlar var bagırıyorlar biri gidiyor digeri geliyor.Saat 12.00 de yatışım oldu ve sabah 05.00 e kadar bekledim suni sancı ile o süreçte 25 haftalık serklajlı bi bayan geldi suyu gelmiş normal yolla bebegi alacaklar bebegin yaşama sansı yok ve bu olay hemen yan yatagımfa oluyor bende tranvatık bir durum oldu çünkü doktorlar 1 yıl önce bana söylediklerini o bayana söylüyorlardı ‘’biZim için sen önemlisin bebegi kaybettik normal doğumla alacagız ‘’dediler ve bebeğimi kaybedecegimi düşündüm.gözüm nstde kalp atışları 140 135 lerde içim içimi yiyor. Suni sancı ikincisi takıldı ama bende tık yok nst de sancın 50-60 arası ama bende tık yok Dayanamadım sabaha karşı 5 de hastaneden tedavi red verip taksiyle 3 cm açılma ile kartala gittim. Eşim ablam arkadaşlar hepsi bni ikna etmeye çalıştı gitme riske atma dediler ama gittim doktorum sabah saat 8 de geldi ve sezeryanla oğlum topraga kavustum inanamadım doyamadım. Ne çok hasretmişim ben evladıma ne cok özlemişim. İlk çocugum nasip olmadı öpmek koklamak.. olsun dedim rabbim buna ömür versin ilk bir hafta bakar bakar aglar oldum. Doyamıyorum ama aglamalae geçti suan 21 günlük 14 ocak da kucagıma aldım oglumu.
15.01.2019 oğlumu kaybettim
14.01.2020 oğluma kavuştum
Allah cok buyuk olmaz diye bişey yok inanın 40 hafta boyunca bu forumda güzel vakit geçirdim. Şimdi bu hikayeyi sizlere ulaştırmak benim için cok büyüleyici. Bebeğimi ilk kucagıma aldığım an narkoz etkisi ile eşime bakıp bu çok güzel kime benizyor demişim sonradan hatırladım bende 😂herkez hep aglamıs hem gülmüş bana. Bebegin güzelliğini kimseye benzetememe me 😂allah isteyen herkese nasip etsin . Herkese sevgiler 💙❤️🧿