Bebişlerim neredeyse iki aylık olacak ama ben daha şimdi yazabiliyorum. Ben de bütün ikiz anneleri gibi 9 ayımın her anını korkuyla geçirdim. Başta yataktan kaldırmayan bulantı lar sonra 22. Haftada serklaj ameliyatı ve doğuma kadar yataktan kalkmama... Her tuvalete gittiğimde kan görcem, suyum gelecek diye nasıl korktugumu Allah biliyor. Özellikle 30. Haftadan sonra karnım çok büyümemesine ragmen yaşadığım çatı ağrısı beni öldürüyordu bir ara artık doğsunlar diye dua ediyordum. Neyse ki bebişlerim zamanında geldi. Ben hastaneye kontrol diye gitmiştim doktor bu gece yatışını yapalım riske atmayalım artık alalım dedi. Ben neye uğradığımı anlamadan annem ve eşimin duygusallığı da ayrı bir özel andı. O gece hiç uyumadım sabaha kadar artık kendimi nasıl kastıysam bu hamilelik sürecinde ameliyathane girdiğim an beni bayıltın diye yalvardım ama onlar benle konuşurken çoktan bebişlerim doğdu. İkisini de yanıma getirip götürdüler böylesine tarifsiz bir his bir daha yaşanmaz. Ameliyathaneden çıkarken bebişlerim yanımda değil diye çok ağladım ama 2 saat sonra kızım yanıma geldi oğlum enfeksiyondan dolayı 12 gün küvözde kaldı doğum sonrası sadece ilk gün yattım sonrasında mecburen ayaga kalktım hem oğluma hem kızıma yetebilmek için. Çok şükür ki şimdi ikisi de yanımda. Lohusalıgımın ilk gününden itibaren eşimin ailesi de kendi ailem de yanımda oldu annemler kırkım çıktığında memlekete döndüler ama benden tüm annelere tavsiye bebek bakmaktan yalnız kalmaktan korkmayın benim bebişlerim şimdi 1 buçuk aylıklar tek başıma yıkıyorum her şeylerini yapıyorum gece uyumasalar bile eve bile yetebiliyorum yeterki eşiniz ve çocuklarınızla aile oldugunuzu hissedin her şeyi yaparsınız. Ben lohusalığımı etrafımdaki insanlardan dolayı çok stresli geçirdim ama şimdi eşimle ve çocuklarımla evde çok mutluyuz o korktugum günler geride kaldı o yüzden hiçbir yorgunluk beni etkilemiyor. Ben hep duayla tuttum bebişlerimi siz de kötü düşünmeyin iyiye odaklanın ki melekleriniz bir an önce kucağınıza gelsin. 💙 Sonrasında her şey çok güzel oluyor 🍀