Bu da bizim hikayemiz.. beni pimpiriklerimi hastaligimi bilenler vardir. Panik atak hastasiyim, hastanem 1.5 saat uzakta, yetisememe korkusu yasiyordum.
Gelelim 27 ocak gününe, oglen 12 gibi belimde farkli bir sanci basladi ve gozum saate gitti benim. Sancilar hafif fakat hic sasmadan 15 dk da bir oluyordu. Saat 15 gibi esime yakindaki devlet hastanesinde nst cektirip doktoruma atalim dedim. Gittik 80 lerde düzenli sanci cikti. Doktoruma gonderdik gelin dedi. Eve gelip hazirlandik kardesim esim ve ben 17 gibi yola ciktik. Yolda sancim 9 dk da bire düştü. Aracla baska sehirde hastaneme giderken sakindik cunku gecen hafta da ayni seyi yasayip geri dönmüştük. Saat 20 de nst ye bagladim ve sonucu ebe doktoruma gonderdi. Mesai bittiği icin doktorum evden takip ediyordu. Doktor 22 de bir nst daha istiyorum dedi. Ve 22:40 da ameliyat elbisesi ile ebe odaya girdi. Hazirlanalim 10 dk da dkktor bey burda olacak dedi. ( bu arada kendi istegimle 31 ocakta sezaryen olacaktim) aglamaya basladim hayir simdi degil dedim, gece olmaz dedim, korkuyom dedim vs vs. Birsürü sey soyledim fakat bir yandan elbiseyi boneyi giyip sedyeye uzandim. Gelin gibi hem aglarim hem giderim😄😄😄
Epidural yapıldı, bebegim dogdu, ben odama döndüm toplam 35 dk. Ekip cok profesyonel oluyor, panik hastasi ben, ebe ile bebk isimleri tartisiyordum. Nasil oldu ne oldu anlamadim. Sakin ama sakin korkmayin.
Hamilelikten sonrada ciddi bir surec var, lohusalik. Zor, yorucu, sorgulayici... ameliyati kolay atlattım. Kahveler bitterler tuketmedim. Bol su ictim ve yürüdüm. Dependi buradan okuyup almistim fuzuli para vermisim. Uyusukken hasta bezi var, yururken giydim, bir gecede 2 tane harcadim. Ertesi gun kesideki banti acti doktor pamuklu camasir giy bu olmaz dedi. Cikarip ped ile devam ettim. Bence gereksiz. Baska ne diyeyim bilmiyorum. Soru varsa cevaplarim.