Biraz uzun olacak kusura bakmayın... 🤗
Ben de ne zaman hikayemi yazarım acaba diye merak ediyordum çok şükür nasip oldu 🤲🏼Hamileliğimin başından beri zorlu süreçler geçirdim 9 haftadan 13 14 haftaya kadar kustum hastaneler de serum takviyeleriyle ayakta durdum. Sonra ılık suya bir tatlı kaşığı bal ekle aç karınla iç dediler onun sayesin de midem düzeldi... hamileliğimin ortaları gayet enerjik güzel geçti. Sonlara doğru 37+1 de nişanım geldi 2 cm açıklığım vardı ama maalesef nazlı oğlum gelmekten vazgeçti... 2 cm açıkla kaldım neler yaptıysam da ilerlemedi. 39+4 de kontrolüm vardı 3.5 4 cm açılmam olduğunu yatışımın yapılcağını söylediler ama sancıya dair tek belirtim yoktu... daha doğrusu ben hissetmiyordum. Sabah 10 da yatışım yapıldı 7 cm e kadar güle oynaya koridorlar da gezerek eşim ve annemle şakalaşarak geçirdim.. diğer doğum yapacak kişilerin odalarına gidip sohbet ediyordum o derece :)) nst ye bağlandım sancılarım 100 ü buluyor ama ben ufak kasılma dışında birşey hissetmiyordum. Sonra doktorum suyumu patlatmaya karar verdi en acılı kısım o zaman başladı. Sancılar sert gelmeye başladı ama dayanabiliyordum ayakta yürüyerek karşılıyordum beni yoran sancı değil açlıktı.. kontrole tahlil vs olur diye sabah birşey yemeden gitmiştim düşünün sancıyı değil açlığı dert ediyordum o kadar rahattım.. sonra öğlen saat 3 gibi sancılarımın yetersiz olduğunu çok kısa sürdüğünü söyleyip çok ama çok az suni sancı vermeye başlayacaklarını söylediler vakit ilerledikçe sancılar 2 dkda bir geliyordu ve ben dayanamıyacak kadar acı çekmeye başladım.. Eşim belime masaj yapa yapa sancılarımı karşıladım yürüdüm yere çömeldim bunlar açılmayı hızlandırdı sonra dakika da 1 e düştü ıkınma hissiyatım gelmeye başladı ama malesef çok fazla değildi ve beni doğum odasından çıkarıp sancı odasına geri aldılar... artık bayılmak üzereydim tek isteğim uyumaktı oralar zihnim de bulanık... 5 dk geçmeden doğuruyorum ben diye ebeleri çağırdım inanmadılar kontrol esnasın da baktılar ki 10 cm açıklık gerçekten doğum başlamış.. doktorumu aradılar ben o sıra çatal da acıdan uyuyakalmışım yada baygındım bilmiyorum :/ ama uyandırıldığım da suni sancıya rağmen hala ıkınmam yetersizdi çok kısa sürüyordu :( ve bebeğimin kalp atışları yavaşladığı için vakum çalıştırmak zorunda kaldılar hatta vakum bir ara ıkınma hissiyatım geçtiği için tutuş sağlayamadı bir anda çıktı doktor ve ekibi bile o an çok panikledi.... sonra kesi atılmak zorunda kalındı kendimi tamamıyla doktor a odakladım doktorum senden tek isteğim ıkınman geldiğin de bana söyle ıkın dediğim de kuvvetle ıkın dedi... kuvvetli şekilde ıkınma isteğim geldi doktorum haydi tüm gücünle ıkın dedi ve ebem karnıma bastırdı ve vakum tekrar çalıştırıldı 3 4 ıkınmam da 28 ocak salı günü oğlum 18.20 de sağlıklı şekilde dünyaya geldi onu görünce ağlama krizine girdim çok güzeldi ... bana kesiden dolayı 5 dikiş atıldı.. malesef açlıktan ve ağrılardan yorgun düştüğüm için bazı bölümleri hayal olarak hatırlıyorum ama size tavsiyem yatışınız olacaksa en azından sabah kahvaltısı yapın gidin ben yapmadım lavmandan sonra da yemek yememe izin verilmedi çok yorgun düştüm... ve en önemlisi bol yürüyüş yapın hakkınızı helal edin uzun oldu ama gerçekten çocuğunuzu gördüğünüz ve kucağınıza aldığınız an hepsi geçiyor doğumdan korkmayın kendinize her zaman güvenin annelik gerçekten çok kutsalmış rabbim hepinize kolay doğumlar nasip eylesin inşallah ♥️