Gerçekten doğum yapalı dört gün oldu ve şimdi bile bu yazıyı tamamlayabilir miyim emin olmayarak başlıyorum ve daha önce anca fırsat buldum diyen arkadaşları anlıyorum :) kendi isteğimle 38+0 da spinal sezeryan oldum, doktorum bikaç gün daha bekleme taraftarıydı ama hergün korku stres ve bişey oldu mı korkusuyla yaşamaktansa gözümün önünde olsunlar dedim ve iyi ki de öyle demişim, mis kokulularım yanı başımda uyuyor ♥️ Allahım vicdan sahibi isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu. Hamileliği boyunca çocukları ve anneliği hissedememiş bi insan olarak duygularımı tarif edemiyorum . Hep bugünü beklemişim gibi, dünyaya onlar için gelmişim ♥️ Lohusalık sanırım çok uzattım :) eğer hala okuduysanız doğum hikayemi anlatıcam ama muhteşemdi çok kolaydı gibi şeyler görmceksiniz o yüzden isterseniz devam etmeyin :) hayatım boyunca ameliyat gibi hiç bir duruma gerek kalmadı şükür, biraz el bebek büyümüşüm canım çok tatlıdır ayağımı çarpsam oturur ağlarım çünkü gerçekten canım acır. Sabah 7 buçukta yatışım yapıldı, burda okuduğum hikayelere göre az çok gidişatı biliyordum o yüzden normal karşılamaya çalıştım ama çok gergindim . Bir saat içinde giydirme yatırma derken beklediğimden erken bi şekilde hadi ameliyata dediler ve bian bütün algım kapandı sanki gerçekten çok korktum telaşlandım . Aslında şşmdi düşününce kendi kendime yapmışım diyorum. Bianda kendimi ameliyathanede buldum hemşireler muhtemelen kim bu salak dediler çünkü söyledikleri çoğu şeyi duyamayacak kasar gergindim. Eşimi sordum bikaç kere ama sen hazırlanınca gelicek dediler. O sırada belden uyuştırma ve iğne için geldiler . Genel anestezi kesinlikle istemediğim için sorunsuz bi şekilde uyuşmak istedim ama herkes gibi uyuşmamak da benim en büyük korkularımdan biriydi. Yanılmıyorsam 4. Kez deneme iğneyi olabildim çünkü daha iğneyi değirdiği anca hep kendimi öne çektim en son ikş hemşire beni kilitli bi şekilde tutup sıktı o şekilde olabildim. Öyle öldürcek bi acı değil tabi ama korku işte . Sonra ameliyathaneye alındım ve yine film izler gibi nolduğunu anlamaya çalışıyorum derken araya perde alındı doktorum geldi eşim geldi (ama asla gözüm görmedi ki çok zorla sokmuştum ameliyata 😂) o sırada batikon sürüyoruz dediler dokunmaları hissediyorum ve ayak parmaklarım karınca karınca ve oynayabiliyorum sürekli sakın kesmeyin hissediyorum diye bağırdım. Doktorum ayağını kaldır dedi ve kaldıramadım tabi ama uyuşmadığımdan o kadar emindim ki telaşla nefesimi tutmaya başladım kalkıcam diye kafamı kaldırdım baya uğraştım . Hemşire sağolsun rahatlattı beni ve oksijen verdi ama kesinlikle sakin kalamıyordum eşim de hipnoz bi şekilde olanları izliyordu . Sonra aşırı mide bulantısı ve kusma oldu derken ayyy gibi sesler geldi ve kızımı gösterdiler arkasından oğlumu derken ağlama krizine girdim . ( duygu Seli değildi aşırı bi evlaıdmmm moduna girmedim ) çok küçükler ben bunlara bakamam diye daha çok ağlamaya başladım sonrası bebekleri getirdiler ayırt edemedim hazırladılar eşim gitti ben dikildim derken gerçekten aslında Herşey çok çabuk oldu o kadar korkuma değecek bişey yoktu. Bu arada oğlum 3030/50 cm kızım 2550/47cm doğdu . İlk gün dikiş acısı çocuklara bişey olur korkusu emzirme çabası derken zor ve yorucuydu ne olduğunu algılamadan ve bir damla çocuklardan gözümü ayırmadan geçirdim hastanedeki üç günü. Oğlum 3 saat küveze girdi ama maşallahı var teyzeleri çok iyi :) ve ilk gece onları izlerken gözlerini boncuk boncuk açıp yüzüme uzun bakmalarından sonra içimden seller akmaya başladı o zaman anladım ki onlar herşeyimdi. Bugün 3. Günümüz bitti :) ben artık arada dinlenmem gerektiğinin farkına vardım onca uykusuzluktan sonra :) annem ve kaynanam bizde olmasına rağmen hiç bişey yapmalarına izin vermedim ama yavaş yavaş emzirip doyurup onlara teslim edip bikaç saat uyumanın gerçekten çok iyi geldiğini idrak ettim. Aşklarıma yetebilmem için benimde iyi olmam gerekiyor :) yorucu değil diyemem gerçekten yorucu ama inanır mısınız ne yemek aklıma geliyor ne tuvalete gitmek onlarla öyle doluyum ki hiç bişeyin anlamı kalmadı gibi. Yavaş yavaş hayatımızı düzene sokucaz bu aralar böyle . Ben uzun yazıları okumayı severim , o yüzden yazmak istedim içimden geldiği gibi. Eğer buraya kadar geldiyseniz her türlü soruyu içtenlikle cevaplayabilirim , tabi bebelerim uyuduğu sürece :) hepinize hayırlı doğumlar dilerim ve inanın herşeye değiyor ♥️