Yazma sırası bende artık.uzunca bir süre bir yavrumuz olsun istiyorduk doktora gittik pko vardı başka bir sıkıntımız yoktu olur dedi bi süre kendi halimize bıraktı:) vakit gelince klomen ve çatlatma iğnesiyle başladık.3 başarısız deneme ve ardından kist:/ kist geçince rahim filmi çekindim 2 mayısta ve 22 mayısta hamile olduğumu öğrendim dünyalar bizim oldu.Herşey o kadar güzel gidiyordu ki anlatamam.Hiç mide bulantısı yaşamadım hiçbir zorluk görmedim taa ki ikili teste kadar.Ultrasonda herşey çok iyiydi ama kanda değerim riskli çıkmıştı 1/173. Amniyosentezi kabul etmedim zaten her ne olursa doğuracaktım ama hamileliğimi kafamda koca bir soru işaretiyle nasıl geçirecektim :( ama geçti o 9 ay yeri geldi ağlama krizleriyle yeri geldi yok bişey Allahın izniyle diyerek bi şekilde geçti.Bazen bulantılarından falan şikayet olanlar olur ya hep dedim keşke 9 ay kussaydım ama çocuğumun sağlığından emin olsaydım.neyse geldik böylelikle yolun sonuna.bebeğim hafta olarak hep öndeydi 39+6da kontrolüm vardı ve hafif sancılarım çıkmıştı.kilosunu doktorum 4100g ölçtü istersen bekleyebiliriz dedi ama eşim ve ailem hiç istemedi(bebek kilolu olduğu için zor olacağından)kararımızı verdik ve ertesi gün için sezeryanda anlaştık.sabah yatışım yapıldı ve ameliyata alındım ağlayarak.kafamda tek bir soru sağlıklı mı?bebeğimin çıkması çok kısa sürdü doktoruma soruyorum nolur iyi olduğunu söyle diye.sağlıklı bi tosuncuk duymuyo musun sesini dedi:)şükür ede ede dikişlerim tamamlandı biraz ağrılıydı ama umrumda değildi:) oğlum iyiydi ya o bana bir ömür yeterdi.Rabbim isteyen herkese bu duyguyu yaşamayı ve hayırlı sağlıklı bir şekilde evlatlarını kucaklarına almayı nasip etsin🥰Biz bugün 3günlük olduk benim kesi yerimdeki ağrım dışında bir problemim yok.inşallah o da geçicek zamanla;)Hoşçakalın 🙋♀️