Çok şükür bnde sabırsızlıkla beklediğim oğlumu kucağıma aldım. 34. Haftaya başlayan bel ağrıları sebebiyle gittiğim kontrolde doktor 2 cm açılmamın olduğunu, bebeğin başının kanalda olduğunu ve müdahale edilmezse bi iki güne doğumun gerçekleşeceğini söyleyince şok oldum. Hemen ciğer geliştirici iğne, sancıları kesmek için ilaç ve iğneler verildi. Ve ben evde istaharata başladım. 10 gün boyunca yattım. 35+5 olmuştuk ki akşam 8 gibi birden oturduğum yerde altıma kaçırdım sandım. Tuvalete gittim iç çamaşırım biraz ıslanmıştı. Suyumun geldiğini anlamamıştım. Tuvaletten çıkıp salona gidene kadar bi baktım ki bacaklarımdan aşağıya sular akmaya başladı. Engel olamıyorum. Ve suyumun geldiğini anladım. Doktorumu arayıp hastaneye gittik. Nst de sancılarım çok az çıkmıştı. Doktor yatış verdi. Asla normal doğumu düşünmemiştim. Ama doktorum bebeğin sağlığı için ve fiziğim müsait olduğu içni normal doğumu yapabilirsin diye beni çok cesaretlendirdi. Bnde akışına bırakmaya karar verdim. O gece sakinleştirici ilaç verdiler ve ben uyudum. Doktor sabah açıklık kontrolü yapacağını söyledi. Sabah 7 gibi sancıyla uyandım. İnanılmaz bi ağrım vardı. 8.30 gibi ebe ve doktor gelip açıklığıma baktılar. Sadece 4cm olmuştu. Doktorum doğumu öğleden sonra beklediğini söyledi. Bu arada nst de sancılarımı takip etmeye başladılar. Yatarak sancı çekmek çok zor gerçekten. Saat 10.30 gibi ağrılarım dayanılmaz olmaya başladı. Ayağa kalktım. Şekilden çekile giriyordum acıdan. Ve tuvaletim geldiğini söyledim. Ebe bi dk biz bi ne olur olmaz açıklığına bakalım öyle git dedi. Ve açıklık kontrolümü yapar yapmaz hadi doğuma gidiyoruz. Bebeğin kafasını görüyorum dedi. Ben şok oldum. Hemen beni doğumhaneye götürdüler. Saat 11 de girdim doğuma. Eşim de yanımdaydı heran. Saat 12.05 de oğlumu kucağıma aldım şükürler olsun. Ama o bi saati asla unutamam. Öleceğimi düşündüm. Ikınmak çok zordu. Nefesim yetmiyordu. Yapamayacağımı söyleyip duruyordum, ki ebenin biri karnıma bastıracağını söyledi. Doktorum da bu arada sanırım kesi attı. Ama inanın o acıyı hiç hissstmiyorsunuz. Ebenin bastırması ve benim kesintisiz iki ıkınmamla bebeğim doğdu. İnanılmaz bi andı. O kadar minik o kadar güzeldi ki. Allahım herkese bu duyguyu yaşatmayı nasip etsin inş. 3 dikişim var. İlk 2 gün hiç ağrım olmadı. Ama bugün 5. Gün ve dikişlerim çok ağrıyor. Oturamıyorum, ağlayarak emzirmeye çalışıyorum. Ama oğlum içni herşeye değer. Bu da benim doğum hikayem. Sorularınız olursa elimden geldiğince cevaplamaya çalışırım. Herkese hayırlı ve kolay doğumlar diliyorum.