Zaman o kadar hızlı geçiyor ki... Hamile olmamın şokunu ne zaman atlattım da minnoşu kucağıma aldım inanın bilmiyorum. Göz açıp kapayıncaya kadar derler ya aynen öyle oldu. Ben öncesinde çok korktum benim gibi korkanlar varsa korkmasınlar korkulacak hiçbirşey yok. Hep normal doğum istedim, bunun için eşimle eğitimlere gittik kitaplar okuduk videolar izledik ama gelin görün ki plasenta previa sebebiyle normal doğum mümkün olmadı. Anne bebek dostu sezaryeni doğumun kendiliğinden başlaması vücudun ve bebeğin doğuma hazır olması bakımından çok anlamlı buluyordum ama 4lü taramada çok yüksek çıkan AFP MoM değeri sebebi ile bu da mümkün olmadı, perinatoloğumuz beklememizin riskli olabileceğini söyleyince doktorumuz planlı sezaryene dönmemizi tavsiye etti biz de uyduk. Neticede 23 ocak saat 10da sezaryene girdim. Doğuma eşim de benimle girdi. Operasyon epiduralle yapıldı inanın korkacak hiçbir şey yok. İğnenin girişini doğru düzgün hissetmiyorsunuz ve hızlıca uyuşuyorsunuz. Sadece anestezinin vurulmasından önce pozisyon almakta azıcık zorlandım iğne girdikten sonra bir iki dakika ilacın enjeksiyonu sürüyor ve kıpırdamamanız gerekiyor hepsi bu. Bacakta elektriklenme ile birlikte hızlıca uyuşuyorsunuz ben daha ne olduğunu anlamadan doktorumun çıkarıyoruuum diye seslendiğini duydum ve miniğim saat 10:35te 2920 gram olarak geldi. İlk muayenesi yapılır yapılmaz ten tene temas için göğsüme verdiler, biraz birlikte vakit geçirdik sonra benim dikişim yapılırken babası ile ten tene temas yaptı ☺️ Kızlar ameliyat boyunca sadece bana dokunmalarını ve bebek gelirken sanırım amniyon sıvısıydı bacaklarıma akışını hissettim. Asla acı duymadım, kısa bir süre göğsümde bir ağırlık hissettim ve tedirgin oldum o da çok yoğun değildi. Ameliyathaneye inmem ile odaya çıkmam arasındaki süre yaklaşık 1 saat. Bebeğinize kavuşmanız dikişlerinizden daha kısa sürüyor. Sondayı takılırken de çıkartılırken de asla hissetmedim. İlk idrar asla problem olmadı. Ameliyattan 5-6 saat sonra yürümeye kaldırdılar, başım dönmedi midem bulanmadı, yürüyebildim. Biraz dikişler acıyor doğruya doğru ama sonraki yürüyüşlerde geçiyor. İlk yürüyüşten bir saat kadar sonra gaz çıkarabildim. Bence en zoru büyük tuvalet o da normalde de sıkı kabız olduğunuzda ne kadar zorsa o kadar zor. Bu geceye kadar yapamadım. Sütüm de hemen gelmedi, biraz acıyı doğruya doğru ama vazgeçmeyin ve düğüm olmasına izin vermemek için bence sağın. Eve gelince sıcağa yakın duş aldım o zaman açıldı artık hemen hemen yetecek kadar geliyor. Eve bugün geldim bu arada. Hastanede ilk gece fazla şiştim o şişlik de o şiddetle yaklaşık 24 saat sürdü sonra inmeye başladı. Hala biraz ödem var ama gidecek. Kızlar ben biraz aptal bi insan olduğum için pek uyumuyorum ve dinlenemiyorum, siz yapmayın. En azından hastanedeyken ev için enerji depolayın uykunuz geldikçe uyuyun. İki gecelik, 6 depend ile hastane maceramı bitirdim. Gümüş göğüs ucu ve imkanınız varsa süt sağma makinesi yoksa pompa muhakkak alın. Sorunuz varsa fırsat buldukça cevaplarım benden şimdilik bu kadar... herkese sevgiler 💕💕💕