Selamun aleykum güzel anneler. Rabbim inşallah hepinize sağlıkla kucağınıza almayı nasib etsin evlatlarınızı. Benim hamilelik sürecimde, hamilelikte yaşanan çoğu imtihanı yaşadığımı söylesem abartmış olmam heralde. Doğum hikayemi yazmamdaki en büyük sebep de belki bir kişinin ümidlerinin canlanmasına vesile olurum diye.
En başından başlamak isterim. İlk iki yavrum 21.ve 18. Haftalarda rahim ağzı yetmezliğinden dolayı malesef ahirete kuş olarak gönderdim. Sonra uzun araştırmalar sonunda bir profesör ve perinatolog kontrolunde tekrar bir hamilelik düşündük ve elhamdülillah bir kızımız oldu. 3 yıl sonrasında da kızımızın bir de kardeşi olsun istedik ve Cenabı Hak,siz bir tane diyorsunuz ben iki tane vereceğim dedi ve sürpriz bir şekilde ikizlere hamile olduğumu öğrendim. Tabi beni hem sevinç hem telaş sardı. Zira rahmim bir bebeği zor taşımıştı 36.haftaya kadar. Şimdi İkizler vardı karnımda. Sıkı takipler başlayacaktı onu biliyordum. Ve 8.haftamızda kanamalar merhaba demeye başladı. Üç ay süren kahverengi kanamalarım oldu, hatta 10.haftamda birden adet gibi bir kanama yaşadım ki heralde bebekler gitti dedim. Beyimle acile gittik ve kanamanın neden olduğuna dair kimsenin bir fikri yoktu. Hamile kaldığımı öğrenir öğrenmez zaten Progestan kullanmaya başlamıştım. Onun dozunu artırdık. haftalık Pruloton iğne sine devam ettik hamilelik boyunca. Ve yine hamilelik boyunca hep istirahat ettim. Yemeğimi bile yattığım yerde yedim. 15.haftamda rahim ağzına bağ koydular, serklaj oldum. Ki rahmim bebekleri taşımaya çalışırken o bağ da yardımcı olsun diye. Ama her tuvalete girişimde korku oluyordu. Acaba kanama olur mu ki, acaba bu Akıntı normal mi ki, acaba kabız mıyım ki, derken 22.haftaya geldik. 22.haftada oğlan bebek rahme öyle bir baskı yaptı ki doktorum heralde bu hafta doğum olur demişti sonradan. Hem doğum kanalına girmiş oğlum hem rahmi inceltmiş. Ama dualarla Progestan Pruloton iğne yle hamdolsun 27.haftaya geldik. Ve bende bir kaşınma başladı. Ve doktprum hemen karaciğer enzimlerine baktırlaım dedi ve tabiki baktık bir ik i haftaya daha da yükseliyor gebelik kolestazı teşhisi koyuldu. Ursactive diye bir ilaç başladık o ilaç düşürmeye başladı ama hep takip edildim her hafta. Kolestaz bizi çok tedirgin ettiği için biraz, biraz karnım çok gerildiği için ve bebekler baskıyla rahim ağzındaki dikişe zarar vermesin diye, 34.haftada doğumun olmasını planladık doktorumla. Ve çok şükür spinal anestezi ile bebeklerim dünyaya teşrif ettiler. 2270-2250 gram doğdular fakat solunum sıkıntıları olduğu için şuan küvezde ikisi de. Ben de toparlamaya çalışıyorum. Eve taburcu oldum ve 3 saate bir sütümü sağıyorum. İlk gün hiç sütüm gelmedi diyebilirim. Her 3 saatte sağma a rağmen. İkinci gün damla damla geldi ama biberonun dibine gidene kadar kuruyordu. Elhamdülillah bugün 3.gün ve çok şükür duştan sonra gelmeye başladı sütüm. Ağrılarım ara ara oluyor sezeryan yerimde acı oluyor. Bebecikler hastanede küvezde. Bugün solunum cihazından ahıracaklardı. İnşallah kendi kendilerine nefes alıp verebilmişlerdir. Akşam tekrar yanlarına gideceğiz inşallah. Hamileliğimin son zamanları özellikle kendimi çok sıkıştım küveze girerlerse diye fakat keşke o kadar sıkmasaydım. Çünkü küvez insana kötü hissettiren bir yer değil aksine bana daha güvende hissettirdi. Yenidoğan yoğun bakım doktoru ve hemşireleri inanın benden çok daha güzel ilgileniyorlar ve tecrübeliler. Sezeryanlıyım şuan ve direk yanımda olsaydılar belki iyice bocalayacak ve strese girecektim. Kim bilir. Şimdi ben kendimi topluyorum. Onlar da dünyaya alışmaya çalışıyor, öyle düşünüyorum. Rabbim inşallah sağlıkla kavuştursun minnaklarımla. İkiz anneleri aman küvezi gözünüzde büyütmeyin. Tavsiyem. Rabbim hepinizin yardımcısı olsun. Soru sormak isterseniz memnuniyetle cevaplarım. 😊😊