Hamileliğimin ilk zamanları bir tek strese bağlı tansiyon problemi yaşadım gebelik anlamında aşırı kolay bir gebelik geçirdim 97 ile hamile kaldım 103le doğurdum 8 günde 10 kilo gitti bile 😊 canım ne isterse yedim mutlaka 3 litre su içtim 37 haftaya kadar halı silen bir insandım 37. Haftada yalancı sancılarım başladı yürüyemez oldum son 3 hafta kabus gibiydi gerçekten gelelim doğum hikayeme 39-5de sancım tuttu nefesimi kesecek kadar GATA’da takipliydim bebeğimin başı büyük olduğu için en ufak sancıda gel demişlerdi bana neyse gittik hastaneye yatış yaptılar bir telaş bebeğin benim eşyalarımızı istediler falan doğumu başlatıyoruz dediler benim o sırada sancım geçmişti ben de sevindim oğluma kavuşacağım diye damar yolu açıldı doğum başlatmak için evraklar imzalandı önce normal doğum denenecekti sonra bana sancı odasında yer yok dediler 🤦🏻♀️ Oda verdiler ama sabaha karşı geçebildim anca ne bir çarşaf ne başka birşey eşim hastanenin otoparkında araba içinde ben koridorda çarşafsız odada perişan olduk bu sırada gerçek doğum sancılarım başladı ve nst cihazına bağladığımda ya sancı olmuyor ya da nst cihazının kağıdı bitiyordu olan sancılarım da 30-40 çıkıyordu ama bu sancılarım beni kıvrandırıyordu sancımın olduğunu ve dayanamadığımı defalarca söyledim açılmama baktılar 1 cm düzenli sancılarım olduğu halde bana bunlar anlamsız dediler taburcu ettiler hakkımı helal etmiyorum sancılarım arttı nefes alamaz duruma geldim ve düzensizdi Ankara eğitim ve araştırma hastanesinde de gitmiştim hamileliğim süresince ve eşime dedim beni oraya götür bana ertesi gün için sezaryen günü verdiler hastaneden çıktım doğum sancılarım arttı neyse dedim dayan kızım yalancı sancıymış duşa girerim yatarım geçer diyorum ama sancılar bana mısın demiyor bir 3 dk da bir bir 1 saatte bir çok anlamsız ve fazlaydı bir gece evde kıvrandım resmen sürekli eşime başka çocuk istemiyorum demişim 🤭 GATA’da başlayan sancılarım yaklaşık 26 saat sürdü düzensizdi ama çok canım yanıyordu neyse sabah oldu çığlık ata ata hastaneye gittik aynı filmlerdeki gibi 🤣 nstye girdim sancılarım 70-80 ölür müsün öldürür müsün ben neden nefes alamıyorum neyse sezaryene aldılar beni bundan sonrası çok güzeldi Yetkin bey yaptı operasyonu mükemmel bir ekipti özel hastanede hissettim kendimi gırgır şamata öyle ki oğlumun doğar doğmaz fotoğrafı bile var 🥰 orda çalışan bir asistan dr un kucağında çekmiş benden paylaşmak için izin istedi ben de fotoğrafı alma karşılığında izin verdim 🥰 çok şükür oğluma kavuştum 4030gram 🤭 52 cm ama oğlum o kadar sancı çekince strese girmiş yüzünde kızarıklıklar vardı sıkıntılar bitmedi tabi oğlum sarılık oldu hastanede yer yoktu sevk ettiler bizi bir gece yoğun bakımda yattık sezaryen olduğumu unutup oğlumun başında bekledim sandalye tepesinde bölük pörçük oldu ama böyle ben de hikayemi anlatmış olayım diye yazdım işte herkese hayırlı doğumlar diliyorum allah iyi insanlarla karşılaştırsın sizleri inşallah ❤️