Herkese merhabalar,
Doğumdan sonra değişen hayat düzeni ve adaptasyon sürecinin ardından ben de 12.günde paylaşabiliyorum doğum hikayemi ☺️ Her anne baba adayında olduğu gibi, biz de eşimle birlikte bütün “doğum başlangıcı” senaryolarını yazmıştık son haftalarda; malum İstanbul trafiği diye bir gerçek var, iş çıkış saatine denk gelirse n’aparız? Evde yalnız kaldığım bir güne denk gelirse nasıl bir yol izleriz? diye oluşabilecek zorlukları hep çizmeye çaliştik aklımızda. Bu yönden bakınca sezeryana, günü saati belli olan doğumlara özenmedim diyemem ☺️ Çünkü ailem 3 saat mesafede şehir dışındaydı ve 36.haftamda olduğumdan dolayı henüz gelmelerine gerek yok diye düşünüyordum; bu konuda yanılmışım 🤷🏻♀️😊
30 Aralıkta gittiğim rutin kontrolümde 3cm açıklığım olduğunu öğrendiğimde hem çok heyecanlanmış, hem de çok şaşırmıştık çünkü geceleri daha artan çatı ağrımın dışında en ufak bir sancı çekmemiştim. Hamileliğimin en başından beri süreci takip eden doktorum her an tetikte olmamızı söyleyerek bizi eve yolladı; doğum beklenenden erken olabilirdi çünkü tek umblikal arter söz konusuydu ve bebeğimi besleyen toplar damar kordonda 2 olması gerekirken bende 1 taneydi. Bebeğin beslenmesi tehlikeye girmeye başladiğinda vücudun kendini zaman kaybetmeden doğuma hazırladığını söylemişti; biz de bu duruma hazırlıklıydık. Ama istediğiniz kadar hazırım deyin, insanın eli ayağı birbirine giriyormuş 😊 Durumun stabil gitmesi durumunda 2 Ocakta tekrar görmek istediğini söylemişti doktorum; öyle de oldu, yılbaşında asayiş berkemaldi, 1 Ocakta da öyle 😀 2 Ocak sabahı erken saatte hastanedeydik, Nstde çok yüksek çıkmadı kasılmalarım ama açıklığım 5 cm olmuştu tek bir ağrı sancı çekmeden.. Sanırım bu konuda çok şanslıyım 🍀 Tabi ki her şeyimizle hazır gitmiştik hastaneye, yatışım verildi, iki aileye de haber verildi 😊 Son ana kadar her anımı sadece eşimle paylaşmak açıkçası benim tercihimdi ; çok kalabalık olmadan, her duyguyu baş başa karşılamak çok güzeldi..
Öğle saatlerine doğru doktorum yanıma geldi tekrar çatı muayenesini yaptı ve açıklığımın 6cm olduğunu, kesemi patlatacaklarını söyledi. Yalan söylemeyeceğim, kesem patladığı an işin rengi değişti ve kasılmalarımı şiddetli bir şekilde hissetmeye başladım.. Epidural istediğimi söyledim ancak doğumun çok hızla ilerlediğini, epiduralin bunu yavaşlatabileceğini söyledi doktorum ve onay vermedi; bu durumlarda doktorunuza olan güveniniz kesinlikle çok önemli..Sonuç: Epiduralsiz normal doğum 🤰🏻 Kesemin patlatılmasının ardından yaklaşık iki saat sonra güzel kuzuma kavuştuk ♥️
Her şey o kadar bir anda ilerliyor ve öyle yoğun duygular yaşanıyor ki rüyada gibi hissediyor insan, tek tavsiye edebileceğim her anın tadını çıkarmanız.. Bebeğinizin doğduğu gibi göğsünüze verildiği an her acı bir anda bitiyor, o an kimseyi duymuyorsunuz bile, sadece bebeğiniz ve siz kalıyorsunuz. Rüyada olmak gibi bir şey...
Bizim hikayemiz de böyleydi..🥰 Herkese hayırlı doğumlar diliyorum, su gibi gelsin su gibi geçsin 🍀