Uzun bir hikaye başlıyor... Cuma günü 38 hafta boyunca karnımda taşıdığım yavrumu sezeryan ile kucağıma aldım. Hamile kaldığım günden beri hep bir korku vardı pıhtılaşma, şeker, tiroid hepsiyle mücadele ettik kızımla. Sezeryande spinal uyguladılar. Kızlar hiç acımıyor sinek ısırığı gibi hiç korkmayın. Benim ameliyat geçmişim olduğu için narkoza karşı direnç kazanmışım bana baya narkoz verildi o yüzden kafam pek yerinde değildi. Bir ağlama sesi duydum bebek ağlıyor ama kendi bebeğim olduğunu bile idrak edemedim başta. Sonra o benim bebeğim mi diye sordum evet annesi deyip yanıma getirdiler. Kızım dedim aybükem ağlama kızım ağlama dedim öptüm aldılar sonra. Sonra biraz zaman geçti kızımı aldılar beni kapatıyorlar dikiş falan ben baya ağlamaya başladım hıçkırarak. Noluyo neden ağlıyorsun bilmiyorum diyorum Bi yarım saat ağladım ne yaptılarsa boş saçma sapan şeyler söylüyorum karnım ağrıyor belim ağrıyor kolum acıyor 😂 sonra Bi bebek ağlaması duydum o benim kzıım mı noldu bişey mi oldu dedim hayır annesi tedbir amaçlı yarım saat duracak dediler. Solunumunda problem olmuş sanırım birde şekerine falan bakmışlar elleri ayakları hep iğne izleri doluydu çocuğumun geldiğinde. Neyse beni çıkardılar kapıda eşim annem var eşime baktım kzııma bişey mi oldu diye ağlamaya başladım ben ağlayınca eşimde çok korkmuş beni sakinleştirdi korkma bişey yok bana güven dedi. Bende sen burda kal kızıma bak bişey olmasın diye ağlamaya devam ettim. Odaya çıktıktan iki saat sonra kızımı getirdiler çok şükür iyiydi ama doğduğu günden beri burun tıkanıklığı ve inlemesi var. Emme de çok problem yaşadık olmayacak sütüm gelmeyecek diye çok ağladım kendimi kenara sıkışmış hissettim çaresizlik çok kötü bir duygu hele evladına karşı. Sonradan arkadaşım sağolsun pompayla sağ dedi öyle öyle sütüm olmaya başladı birde kızlar pirinç pilavı, ince bulgurdan(kısırlık) bulamaç gibi şeyler yaptı annem onları da yedim onlarda süt yapıyor deneyin. Sezeryan ağrısı vs diye sorarsanız ilk idrar çok zordu aşırı yanma vardı sondadan dolayı sanırım. Bugün üç gün oldu ben hiç yatakta uzanmadım sürekli ayaktaydım. Kzııma bakma isteği beni çabuk ayaklandırdı. Üçüncü gün bugün dediğim gibi her işimi kendim yapıyorum artık. Bişey olcak diye korkmayın bol bol yürüyün bol su için. Herşey düzelecek diye moralinizi yüksek tutun. Birde etraftan şunu giydir bu ince bu kalın şu sıcak böyle terler böyle üşür gibi söylemler çok olacak bumalr size azcık kafayı yedirecek baştan söyleyeyim 😂 bide eşim sadece yanımda olsa yeter mi diye soranlar vardı, sadece eş yeterli, okadar yardımcı oldu ki bana sağolsun hala da öyle, o olmasa anneler falan hikaye, horul horul uyudular valla. Birini bugün gönderdim sıra öbüründe 😂 biraz uzun oldu ama öncesine de girsem destan olacaktı 😌😅