Bebeğimi öğrendiğimde daha çok küçüktü 3 haftalikti ben şok olmustum.. eşim 20 günlük askere gitmişti ben memleketteydim. Eşim gelmeden 1 gün önce ogrenmistim.. ertesi gün eşim gelmişti haberi vermistim çok sevinmişti aslında beklemiyorduk bu zamanda ama Allah nasip etti.. neyse sonra eşimin ailesinin yanına gittik köye normalde kaynanamla hiç anlaşamam beni sevmez.. ama torunu olacağını duyduğunda çok sevinmişti ve çok ağlamıştı.. o gün den 3 gün sonra İstanbul'a evimize yola çıkmıştık beni hiç arayıp sormayan kayınvalidem hergun beni arıyor nasıl olduğumu soruyordu.. ve 1 hafta sonra bir gün bir telefon geldi kaynimin kullandığı araba kaza yapmış kayınvalidem ve eşimin babaannesi kazada feci şekilde can vermisler kaynım ve kayınpederim ise yoğun bakıma kaldırılmıştı.. hiç sevmediğim kayınvalidem vefat etmişti ve ben yıkılmıştım eşime söylemedik sadece kaza yapmışlar Samsun'a kadar gelebilmisler dedik ve yola çıktık eşim herşeyi öğrendi zor günler bizi bekliyordu bugün kaza olalı 75 gün.. ve benim içim hala acıyor.. kimseyi üzmeyin kızlar.. ne bilim isterdim torununu görsün sevsin kucaklasin.. belki beni sevmiyordu ama torununu severdi eminim çünkü küçük kardeşim var 10 yaşında ben 27 yaşındayım kardeşimi her onun yanına goturdugumde dünyalar onun oluyordu.. o yüzden eminim torununu severdi. Hep derdim hakkımı helal etmicem diye.. ama ölüm acı eşimin yarası acısı derin.. hakkım helal hoş olsun rabbim mekanını cennet etsin inşallah.. bosversin kızlar kimseyi üzmeyin bu dünyada ölüm var..