Merhabalar 🥰 sonunda banada nasip oldu buraya doğum hikayemi yazmak. İlk olarak prensesimi tesadüf bir kan testi ile öğrendim ama o anı sizelere tarif edemem 😊 meleğimi öğrendikten 2gün sonrada eşimin doğum günüydü ona hayatında unutamayacağı en güzel hediyeyi o gün verdim 😊 sonrasında ay ay kontroller tahliller yüce Allaha şükürler olsun ki sorunsuz bir hamilelik geçirdim. Son aylara doğru yaklaştığımda normal doğum için gerek forumdan öğrendiğim gerek büyüklerin nasihatleri herşeyi yapmaya çalıştım yürüyüş squat spor hurma vs vs ancak benim prensesim inatçı çıktı doğum pozisyonunu almış olduğu halde bir cm bile aşağı inmedi açılmam sancım hiç gelmedi istemez benimde moralim bozuldu çünkü buradaki hikayelerden normal doğum hakkındaki güzel yazılardan çok cesaretlenmiştim ve normal doğum istiyordum. Son kontrolüme gittiğimde sanki dünya başıma yıkıldı öğrendikki kızımın suyu azalmış hala kanala girmemiş ve bir sonraki gün için sezeryane girmem gerekmiş. Ben şok elim ayağım tutmaz oldu 4-5gün daha var nasılsa gelir belki sancılarım diye kendimi teselli ederken birden acil sezeryan olmam gerektiğini duyunca boşluğa düştüm sanki. Doktorum hemen anesteziye gönderdi sonrasında doktorumun yanına geldiğimde bir sonraki gün için yani 04.01.2020 tarihi için ameliyat tarihi verdiler bana hastaneden çıktım bir yanım çok heycanlı meleğime kavuşacağım bir yanım korku içinde hayatımda ufak bir dikiş dahi atılmadı vücuduma ve çok tedirginim ağlamaklı korkulu bir son hazırlık yaptım ama o gece gram uyku girmedi gözüme saatler geçti büyük gün geldi çattı hastaneye girişimizi yaptık odamıza geçip hazırlandık üzerimde sadece bir önlük kafamda maske o şekilde eşimle birbirimizi görünce çok kötü oldu eşim ben bakamadım yüzüne 😔 çok ağlardım yoksa. Sonra hep merak ettiğim ameliyathane ortamına indirdiler beni etrafa baktığımda korkum dahada bir arttı buz gibi bir yer yeşil örtüler falan aynı televizyondaki gibiydi 😄 sonrasında beni sedyeye oturdum belden epidural iğnemi yaptılar ama hiç hissetmedim gerçekten hiç acımıyor. Sonrasında bacaklarımda bir sıcaklık daha sonra kaldırmak istediğimden kaldıramayınca bi panik oldum ama hiç sesimi çıkarmadım. Hemşireler sanki 2-3.doğumun ne kadar sakinsin diyorlar dedim ahh ahh birde içime sorun siz onu 😄 ve artık tamamen uyuşmuştum ama vucüdumda dokunuşlar hissettim durum durun uyuşmamış ben hissediyorum dedim 😄 emin misn dediklerinden sonra bir ağlama sesi 😳 bütün dünya durdu benim için oan ilk bakış o sıcaklığını asla unutamıyorum kısacası güzel anne adayları ister sezeryan ister norma olsun en değerli varlığımızla kavuşunca hiç bişeyin onun sağlığından önemli olmadığı için umursamıyorsunuz bile ve gerçekten boşuna korkmuşum korkacak hiçte birşey yokmuş sadece ameliyat sonrası ağrılar oluyor ama oda normal artık herkese hayırlı doğumlar inşallah sağlıcakla kalın güzel anneler 😊