Merhabalar. Öncelikle belirtmek isterim ki, hassasiyeti olan etkilenebilecek anne adayları okumasın lütfen. Çünkü biraz zorlu bir süreç geçirdim, herkesin hikayesi farklı kimseyi kötü etkilemek istemem.
Hamileliğimin başından beri sezaryen doğum isterken 36.haftada normal doğum denemeye karar vermiştim, vermez olaydım. 39.haftaya girdiğimde nstde hiç sancım yoktu, doktor 40.hafta için suni ile başlatırız diye bilgi vermişti. Ben de doğumu başlatmak için okuduğum her şeyi uygulamaya başladım. Yürüyüş, merdiven, squat, hurma vs. En son çare olarak 39+1 de ilişki yolunu denedik. Bir günde 2 defa ilişkiye girdik ama ertesi gün yoğun beyaz akıntı dışında bir belirti yoktu. Akşam üzerine doğru sümüksü sarı bir parça düştüğünü gördüm ama nişan olduğuna ihtimal vermedim kanlı olmadığı için. Geceye kadar beyaz akıntı ile devam etti. Gece 00.30 sularında adet sancısı gibi ağrılar yoklamaya başladı. Öncelikle 40 dkda bir başladı, yarım saate ve 15 dkya düştü saat 03.00e kadar. Saatin 03.00 olması ile beraber birden 3 dkda bire düştü ve şiddeti beni yerlere düşürecek kadar arttı. Annem yanımdaydı, artık gidelim dedi ama ben doğumun başladığına yine de ihtimal vermiyordum. Ağrının şokuyla idrak edemedim sanırım. O arada ben duşa girdim, anneme eşimi uyandırdı. Son hazırlıklar vs derken 04.30 da evden çıktık. Takibinde olduğum 9 Eylül üniversite hastanesine gittik, acilden giriş yaptık hemen Doğumhaneye aldılar. Nöbetçi doktor koltuğun üzerine yüzüstü uzanmış, gözünde uyku bandı kafasını kaldırıp noldu diye sordu. Sancım var dedim, kaç haftalıksın dedi. 39+3 dedim. Yanındaki hasta bakıcıya nstye bağla dedi ve göz bandını kapatıp uykusuna devam etti. Beni nstye bağladıklarında saat 05.15ti. Yattığım yerden giren sancılar daha da berbat bir hal aldı, nefes aldırmadı. Hiçbir muayene yapmadılar, onu da geçtim seslenmeme, bağırmama rağmen doktor gelip bakmadı bile. Hastabakıcı bağırdı kapının önünden geçerken, kıpırdama makina çekmiyor diye. Yarım saat dayandıktan sonra kalktım doktorun yanına gittim. Ne olacak, durum ne ben dayanamıyorum dedim. Yine yattığı yerden kalkmadan sadece kafasını uzatıp neye dayanamıyorsun dedi. Çok ağrım var, doğum başladı mı, durum ne dedim. Gitçeksen muayene etmeden gönderemem dedi. Gitmek istiyorum diye bişey söylemedim halbuki. Muayene edin o zaman dedim. Tekrar yatağa aldı, vajinal muayene yaptı, defterine bişeyler yazdı. Başlamış mı doğum, ne durumda dedim. Cevap vermedi, deftere bişeyler yazmaya devam etti. Sonra defteri bana uzatıp 'kendi isteğimle hastaneden ayrılıyorum, bana ve bebeğime olabilecek tüm riskleri kabul ediyorum, diye yaz, imzanı at gidebilirsin dedi. Resmen kovdu. O an canımın acısıyla hiç bişey diyemedim. Yazıyı yazıp çıktım. Deftere 2 cm açıklık yazmış, onu gördüm sadece. Hemen çıkıp eşime beni özele götür dedim, çıkıp egepole gittik. 9 eylülden çıkıp egepole gitmemiz 10 dk sürdü, girdiğimde tansiyonum 18/10 Du. Hemen vajinal muayene yapıldı, açılma 5 cm dediler. Yatışımı yapıp odaya aldılar. Doktoru aramışlar o arada, sabah erkenden doktor geldi. Doktor gelene kadar beni hemen alıp epidural taktılar. Epidural takılınca inanılmaz rahatladım, çünkü artık dayanacak gücüm kalmadığını hisssdiyordum. O sırada doktoru beklerken vajinal muayene yapan ebe yanıma gelip çok rahat doğum yapabileceğimi söyledi, yine de sezaryen istersen doktorka konuşursun diye söyledi. Ben de madem 5 cm olmuş, epidural de takıldı normal olsun dedim. Sonra doktorum geldi, o da açıklığa baktı 6 cm olmuştu. Saat sabah 8di. Açılma inanılmaz hızlı ilerlemiş. Doktorum öğlene kalmadan doğurursun dedi. Sadece kızım biraz yukardaydı, aşağı inmesine bağlı olarak biraz uzayabilir dedi. Suyumu patlatıp beni odama aldılar. Saat 11e kadar epidural takılı, nstye bağlı bekledik. Saat 11dd doktor gelip tekrar kontrol ettiğinde açılma hiç ilerlememişti, o sırada bana sabah söylemediğini ama bebeğin içerde kaka yaptığını söyledi. Kalp atışları normal olduğu sürece normal doğuma engel değil o yüzden kafana takma sadrce aşağı inmesi önemli, bizi zorlayacak dedi. Beni nstden çözüp yürütmeye başladılar tekrar. Epidural in etkisi geçtiği için deli gibi sancılar vurmaya başladı yine. Yaklaşık 1 saat boyunca bağıra bağıra yürüdüm gezdim dolaştım. En son yine kontrole geldiklerinde açılmada bir değişiklik yoktu. Kızım kafasını çapraz olarak kanala sokmaya çalışmış ve sıkışmış. Son olarak suni sancı ile denicez diye söylediler. Suni sancıyı vermeye başladıklarında kendi sancılarıma şükrettim resmen. Yürütmeye başladılar beni ama ne mümkün. Sancılar aman vermedi, en son eşim yeter artık dedi. Ben gidiyorum sezaryen için konuşuyorum ben dayanamıyorum bu halde görmeye dedi. Gidip doktorla konuştu, sonrasında saat 14.30 sularında hemen sezaryene alındım, 14.37 de kızıma sağlıkla kavuştum çok şükür. 3225 gr 52 cm doğdu 🙏🏻🙏🏻 doğumdan sonra doktor yanıma gelip normal doğum olurdu ama yarın mı olurdu öbür gün mü olurdu bilemem dedi. bugün doğumun 4.günü ve daha 10 kere doğum yapacak olsam 1 kere dahi düşünmez gider sezaryen olurum. Ameliyat sonrasında geldiğim gibi kızımı emzirdim, sütüm hemen geldi. Bugün 4 gün oldu. Hafif ağrılarım var ama her işimi kendim görebiliyorum çok şükür. Egepol hastanesi ve Bülent Turgut Ay gerçekten mükemmeldi. İzmirde olanlar kesinlikle şüpheye düşmeden gidebilirler.
Şimdiki aklım olsa zerre kadar normal doğumu düşünmeyip direk sezaryen olurdum. Aklıma yaşadıklarım geldikçe gözlerim doluyor. Hayatımın travması olarak kalacak sanırım o ağrılar. Avuntum kızımın sağlıklı ve yanıbaşımda olması çok şükür.. Herkese hayırlı doğumlar.