İlk üç ayım bulantılarla sürekli ağlama istekleriyle geçti. Eşimden uzaklaştığımı hissettim. Mutfağın önünden bile geçmek istemedim. İşimden ayrıldım. Tüm gün bir koltuğun köşesinde oturup akşamı ediyordum. Ben bile inanamadım hamile olduğuma çünkü regl bitiminden bir gün sonra ilk defa korumasız ilişkimiz olmuştu sadece ve bir kez. Sonrasında dış gebeliktir belki, belki kimyasal gebeliktir aman ilk üç ay tehlikeli düşük ihtimali bilmem nedir dedim ama ben de kendimi o fikre alıştıramadım hatta eksiklik hissettim hele de bulantılarımın geçtiği dönem zaten önceki hayatımdan bir farkı yok gibiydi. Bir de forumda yeni 5-6 haftalık anne adaylarını okuyup heveslerini anneliği hemen benimsemiş olmalarını gördükçe kendimde problem varmış gibi geldi. Öyle ya onların kalbine hemen anne olma sevgisi düşmüş anormallik bende olmalı. Yani kendimi hamile gibi bile hissedemiyordum. Üstüne eşim hassaslaştı gittiğim ettiğim yerlere saatlere karışır oldu çünkü o çoktan o fikre hazırdı psikolojik olarak baba olmayı zaten çok istiyordu. Ben kendi hayatımın hepten kısıtlandığını hissettim. Cinsiyetini öğrendim evet içim bir tuhaf oldu ama o da yetmiyor eksik bir şeyler var. Sonra ne oldu biliyor musun? Bir gece uykuyla uyanıklık arasında yatarken elime pıt diye bir şey vurdu. Sessizce durdum elimi karnıma koyup bekledim. Bir pıt daha. İşte o zaman içime bir sevgi düştü. O zaman dedim ki ben anne oluyorum ya. Evet ben hamileyim çocuğum olacak. Her günüm elim karnımda hareket etmesini bekleyerek geçmeye başladı. Şimdi 33. Haftama giriyorum. Bazen nefesimi kesiyor, bazen hareketleri canımı yakıyor ama diyorum ki yaksın yeter ki orda iyi olduğunu bileyim. Durup o tekmeleri seviyorum. Uyanık olduğu ve hareketli olduğu saatler bellidir, o saatlerde hareket etmese hemen evhamlanıyorum. İçim içime sığmıyor zaman geçmiyor günü gelsin bir an önce istiyorum. Kıyafetlerini bozup bozup katlıyorum. Renkli ultrason görüntüsüne bakıp bir şeyler anlamaya üzerine hayal kurmaya çalışıyorum. Kokusunu bile hayal ediyorum. Demem o ki bu zamanlar da geçecek. Kendini öyle bir durumda bulacaksın ki sen de inanamayacaksın. Takma kafana bunları ve anı yaşa.. Akışa bırak kendini. Emin ol hepsi yoluna girecek..