98 kiloyken hamile olduğumu öğrendim. Öyle korktumki amacım kilo verip o şekilde hamile kalmaktı. Ama içimde büyüyen o minik kalp, herşeye bedeldi. 9 ay boyunca hiç bir sıkıntı çekmedim kızlar ne mide bulantısı ne aşerme sadece fazla uyuyordum 😂 38. Haftaya kadar bebeğin eşi aşağıda sezeryan doğum olacak dediler (bezmialem vakıf hastanesi) bende hiç yürüyüş spor plates yapmadım. 38. Haftada bebek baş aşağı pozisyonda herşey güzel doğum normal olarak gözüküyor deyince şok oldum. Kendimi hiç hazırlamamıştım. Normal doğum nasıl yapılırdı sancı nasıl karşılanırdı hiç Araştırmamıştım. 39+1 de tekrardan doktor Taha beye kontrole gittiğimde bebeğin suyunun azaldığını bugun hemen yatış yapılması gerektiğini söyledi. Ağlamaya başladım 😂 eşim yatış işlemlerini yaptı çantamı almaya eve gitti. Öncelikle doğum serüvenime başlamadan önce; herkesin ağrı eşiği farklıdır gözünüzü korkutmak istemem kesinlikle ve şunuda bilin herşey gelip geçici şuan ağrıyı hatırlamaya çalışıyorum hatırlayamıyorum 😂 neyse gelelim doğuma;
Üstüm değiştirildi ve damar yolum açıldı. Ardından saat 11 de fitil saldılar. Suni sancım başlamış oldu. 1 de hafif sancılar başladı uyur uyanıktım çok tatlı sancılardı. Saat 3 te deli gibi sancılar geliyordu. Saat 4 gibi ailemle görüştürdüler. Ne olur söyleyin sezeryana alsınlar beni dayanamıyorum dedim 😂 bizimkiler geçicek geçicek dediler geçen hiç birşey yoktu. Tek sevdiğim yanı 30 saniye sancı geliyorsa 4 dakika falan dinlenme şansım oluyordu şükürler olsun Rabbime 😊 o aralarda hep uyuyordum ama sancıyı nst de yatarak geçirmek çok ama çok zordu ayakta daha kolay geçiyordu çömeliyordum. Yalvardım doktorlara ebelere sezeryana alın diye ama kesinlkle öyle birşey yok dediler. Saat 5 bucuk açılman 2 cm sen sabaha karşı yada yarın doğurursun dediler şok oldum En son nstyi söktüm üstümden ailemi görücem dedim saat 6 ydı. Anneme kızdım bu kadar acı çekeceğimi söyleseydin sezeryan isterdim diye.. doğumhane kısmına geri geldim yürürken 18:15 te suyum patladı 7 de nişanım geldi. 7 yi çeyrek geçe ailemle tekrar görüşmek istedim. Onlara ağlanırken ıkınma geldi bana annem eşim kayınvalidem amcam hepsinin yanında öküz gibi anırdım 😂 annem doğuruyo alın bunu dedi. Doktorları o kadar bunaltmıştımki bana inanmadılar ve lahman yaptılar tuvalete git dediler. Bi yerden ıkınma diye bağrıyor ama ben kendimi tutamıyorum tabiri caizse öküz gibi bağrıyordum ve en son benim tuvaletim var ıkınma geliyor yapamıyorum dedim tamam çatala geç dedi. Çatala yattım muayene etmesiyle stajerleri ve nöbetçi doktorları çağırın diye bağırması bir oldu . Bir anda doğum başlıyor dediler ve odanın içinde 8 9 kişi vardı inanın hiç birşey anlamadım ıkınma geldi ıkındım 2. Ikınmada doğum yaptım hala inanamıyorum. Bebeğin eşi daha zor çıktı inanın 25 dakika uğraştılar çok büyükmüş sonra dikişler vs.. hemen ayaklandım karnımı doyurdum oğlumu doyurdum. Sizlere tavsiyem hiç birşeyi kafanızda büyütmeyin. Asıl önemli olan doğumdan sonrası. Bugun 23. Günümüz oğluşumla. Sarılık oldu daha 2. Günde emziremedim süt sağıp biberonla verdim hala kavga ediyoruz beni emmiyor biberon bekliyor uykusuz gazlı geceler. Sakın doğumu takmayın Allahın izniyle elbet bir şekilde oluyor. Önemli olan doğumdan sonra o küçücük bedene yetebilmek. Rabbim bebişlerinizi sağ salim kucağınıza almayı nasip etsin inşallah 🙏🧿 bir avazda doğurun kurtulun 🧿 benim hikayem 10 aralıkta başladı inanın kokusu herşeye bedel ...💕